@ar_shigri_5: ALLAMA IQBAL (9 November 1877 – 21 April 1938) Imam Khamenei expresses his views about Dr. Iqbal #9november #iqbalday #SayedAliKhamenei #سید_علی_خامنه_ای #Iran

AR shigri
AR shigri
Open In TikTok:
Region: PK
Sunday 08 November 2026 19:58:18 GMT
2130
442
11
51

Music

Download

Comments

nomanmughal77556
MUHAMMAD NOMAN MUGHAL🇵🇰 :
🥰🥰🥰
2026-11-08 20:33:37
1
adnan.mani905
Adnan Mani :
💔💔💔
2026-11-09 13:30:13
0
alihussain65786
ALI HUSSAIN🇵🇰🇮🇷 :
[Red heart][Red heart][Red heart]
2026-11-09 09:24:57
0
arifhussain313110
arifhuassain :
[Rose][Rose][Rose]
2026-11-09 11:11:39
0
saleemraza3130
Saleem Raza313 :
♥️♥️♥️
2026-11-09 10:17:29
0
ali.raza571214
🕊️ Aلi Raضa 🕊️ :
❤️❤️❤️
2026-11-09 10:02:32
0
jawadali45690gmail.com0
Jawad Ali :
🥰🥰🥰
2026-11-09 11:53:02
0
m.irfan5504
M.irfan :
😭😭😭
2026-11-09 09:04:44
0
imteyhoejt0
𝑰𝒎𝒕𝒊𝒂𝒛 𝑺𝒉𝒂𝒉 :
🥰🥰🥰
2026-11-09 08:58:03
0
squirrle792
HassanAli :
❤️❤️❤️
2026-11-09 08:20:43
0
abbas.nicolet.dit
Abbas Nicolet dit-Félix :
[Mains ouvertes][Mains ouvertes][Mains ouvertes]
2026-11-08 20:23:16
0
syedzadazararabbas151214
👑 SYED,S KINGDOM 👑 15121472 :
🥰🥰🥰
2026-11-09 14:32:34
0
To see more videos from user @ar_shigri_5, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

ارانِ عزیز تر از جانم..  از همان روز اول می‌دانستم که شاید من آن آدمی نباشم که تو دنبالش بودی؛ می‌دانستم شاید هیچ‌وقت نتوانم به اندازه‌ی کسی که قبل از من در قلبت بوده، برایت عزیز و دوست‌داشتنی باشم. همیشه ته دلم ترسی بود که نکند هرچقدر هم دوستت داشته باشم، باز هم نتوانم همان آدمی باشم که دلت می‌خواهد. می‌دانستم شاید هیچ‌وقت نتوانم برایت آدم بی‌نقص و فوق‌العاده‌ای باشم، اما با تمام وجودم دلم می‌خواست دست‌کم بتوانم عشقی را که همیشه آرزویش را داشتم، در کنار تو زندگی کنم. من تمام وجودم را به تو نشان دادم؛ حتی آن قسمت‌هایی از روحم را که سال‌ها از چشم همه پنهان کرده بودم. عشقی را به تو دادم که پیش از تو اجازه نداده بودم حتی ذره‌ای از آن به کسی برسد. به تو اجازه دادم به عمیق‌ترین قسمت‌های قلبم راه پیدا کنی؛ جایی که هیچ‌کس تا آن روز قدم نگذاشته بود. تو برای من فقط یک آدم نبودی، تو آرامشی بودی که فکر می‌کردم بعد از تمام خستگی‌های دنیا بالاخره پیدایش کرده‌ام. و حالا که چند ماه است کنارم نیستی، گاهی حتی خودم را هم نمی‌شناسم. انگار بخشی از وجودم همان‌جایی جا مانده که آخرین بار تو را داشتم. نمی‌دانم چطور ممکن است آدمی که همیشه فکر می‌کرد هیچ‌کس آن‌قدرها برایش مهم نیست، یک روز به کسی برسد که نبودنش این‌طور تمام دنیایش را به هم بریزد. خدای من، چطور ممکن است یک نفر این‌قدر در وجود آدم ریشه بدواند که حتی بعد از رفتنش، هنوز حضورش را در تمام لحظه‌های زندگی احساس کنی؟ شاید دیگر برای تو عزیز نباشم. شاید حتی شنیدن اسمم هم برایت خوشایند نباشد. شاید تمام چیزهایی که برای من هنوز زنده و پررنگ‌اند، برای تو فقط خاطراتی دور شده باشند. شاید من دیگر جایی در روزهای آینده‌ات نداشته باشم؛ اما می‌خواهم یک چیز را بدانی: من هیچ‌وقت نمی‌توانم انکار کنم که چقدر دوستت داشتم و چقدر حضورت برایم عزیز بود. تو حتی اگر دیگر بخشی از زندگی‌ام نباشی، همیشه گوشه‌ای از قلبم را خواهی داشت؛ همان گوشه‌ای که هیچ‌کس نمی‌تواند جای تو را در آن بگیرد. راستی، امروز دوباره همان عطری را زدم که قبلاً می‌زدم؛ همان عطری که تو به عروسکت می‌زدی تا شب‌ها وقتی آن را در آغوشت می‌گرفتی، انگار نسخه‌ی کوچکی از من را کنار خودت داشتی... نمی‌دانی امروز بوی آن عطر چقدر دلم را به گذشته برد. به شب‌هایی که شاید هیچ‌کداممان فکر نمی‌کردیم روزی قرار باشد این‌قدر از هم دور شویم. به روزهایی که من برای تو فقط یک خاطره نبودم و تو برای من تمام آرامش دنیا بودی. عجیب است، نه؟ یک عطر ساده می‌تواند آدم را به آغوشی برگرداند که دیگر نمی‌تواند به آن پناه ببرد... نمی‌دانم تو هنوز چیزی از من به یادگار نگه داشته‌ای یا نه، نمی‌دانم گاهی دلت برای من تنگ می‌شود یا نه؛ اما من هنوز با کوچک‌ترین چیزها به یاد تو می‌افتم. هنوز بعضی بوها، بعضی آهنگ‌ها و بعضی لحظه‌های ساده، ناگهان دلم را به سمت تو می‌برند. کاش می‌شد فقط برای چند دقیقه به همان روزها برگردم؛ نه برای تغییر دادن چیزی، فقط برای اینکه یک بار دیگر آن آرامشی را احساس کنم که وقتی تو بودی، فکر می‌کردم همیشه خواهم داشت دلم برایت تنگ شده؛ نه فقط برای خودت، برای تمام حس‌هایی که فقط کنار تو تجربه کردم، برای نسخه‌ای از خودم که فقط تو می‌شناختی و برای تمام آن لحظه‌هایی که آن‌قدر ساده و شیرین بودند که هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم روزی به حسرت تبدیل شوند. شاید تو دیگر مرا نخواهی، اما من هنوز دلم برای تو، برای ما و برای تمام چیزهایی که می‌توانستیم باشیم، تنگ می‌شود . . . . . #fyp #وایرال #foryou #فوريو #viral
ارانِ عزیز تر از جانم.. از همان روز اول می‌دانستم که شاید من آن آدمی نباشم که تو دنبالش بودی؛ می‌دانستم شاید هیچ‌وقت نتوانم به اندازه‌ی کسی که قبل از من در قلبت بوده، برایت عزیز و دوست‌داشتنی باشم. همیشه ته دلم ترسی بود که نکند هرچقدر هم دوستت داشته باشم، باز هم نتوانم همان آدمی باشم که دلت می‌خواهد. می‌دانستم شاید هیچ‌وقت نتوانم برایت آدم بی‌نقص و فوق‌العاده‌ای باشم، اما با تمام وجودم دلم می‌خواست دست‌کم بتوانم عشقی را که همیشه آرزویش را داشتم، در کنار تو زندگی کنم. من تمام وجودم را به تو نشان دادم؛ حتی آن قسمت‌هایی از روحم را که سال‌ها از چشم همه پنهان کرده بودم. عشقی را به تو دادم که پیش از تو اجازه نداده بودم حتی ذره‌ای از آن به کسی برسد. به تو اجازه دادم به عمیق‌ترین قسمت‌های قلبم راه پیدا کنی؛ جایی که هیچ‌کس تا آن روز قدم نگذاشته بود. تو برای من فقط یک آدم نبودی، تو آرامشی بودی که فکر می‌کردم بعد از تمام خستگی‌های دنیا بالاخره پیدایش کرده‌ام. و حالا که چند ماه است کنارم نیستی، گاهی حتی خودم را هم نمی‌شناسم. انگار بخشی از وجودم همان‌جایی جا مانده که آخرین بار تو را داشتم. نمی‌دانم چطور ممکن است آدمی که همیشه فکر می‌کرد هیچ‌کس آن‌قدرها برایش مهم نیست، یک روز به کسی برسد که نبودنش این‌طور تمام دنیایش را به هم بریزد. خدای من، چطور ممکن است یک نفر این‌قدر در وجود آدم ریشه بدواند که حتی بعد از رفتنش، هنوز حضورش را در تمام لحظه‌های زندگی احساس کنی؟ شاید دیگر برای تو عزیز نباشم. شاید حتی شنیدن اسمم هم برایت خوشایند نباشد. شاید تمام چیزهایی که برای من هنوز زنده و پررنگ‌اند، برای تو فقط خاطراتی دور شده باشند. شاید من دیگر جایی در روزهای آینده‌ات نداشته باشم؛ اما می‌خواهم یک چیز را بدانی: من هیچ‌وقت نمی‌توانم انکار کنم که چقدر دوستت داشتم و چقدر حضورت برایم عزیز بود. تو حتی اگر دیگر بخشی از زندگی‌ام نباشی، همیشه گوشه‌ای از قلبم را خواهی داشت؛ همان گوشه‌ای که هیچ‌کس نمی‌تواند جای تو را در آن بگیرد. راستی، امروز دوباره همان عطری را زدم که قبلاً می‌زدم؛ همان عطری که تو به عروسکت می‌زدی تا شب‌ها وقتی آن را در آغوشت می‌گرفتی، انگار نسخه‌ی کوچکی از من را کنار خودت داشتی... نمی‌دانی امروز بوی آن عطر چقدر دلم را به گذشته برد. به شب‌هایی که شاید هیچ‌کداممان فکر نمی‌کردیم روزی قرار باشد این‌قدر از هم دور شویم. به روزهایی که من برای تو فقط یک خاطره نبودم و تو برای من تمام آرامش دنیا بودی. عجیب است، نه؟ یک عطر ساده می‌تواند آدم را به آغوشی برگرداند که دیگر نمی‌تواند به آن پناه ببرد... نمی‌دانم تو هنوز چیزی از من به یادگار نگه داشته‌ای یا نه، نمی‌دانم گاهی دلت برای من تنگ می‌شود یا نه؛ اما من هنوز با کوچک‌ترین چیزها به یاد تو می‌افتم. هنوز بعضی بوها، بعضی آهنگ‌ها و بعضی لحظه‌های ساده، ناگهان دلم را به سمت تو می‌برند. کاش می‌شد فقط برای چند دقیقه به همان روزها برگردم؛ نه برای تغییر دادن چیزی، فقط برای اینکه یک بار دیگر آن آرامشی را احساس کنم که وقتی تو بودی، فکر می‌کردم همیشه خواهم داشت دلم برایت تنگ شده؛ نه فقط برای خودت، برای تمام حس‌هایی که فقط کنار تو تجربه کردم، برای نسخه‌ای از خودم که فقط تو می‌شناختی و برای تمام آن لحظه‌هایی که آن‌قدر ساده و شیرین بودند که هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم روزی به حسرت تبدیل شوند. شاید تو دیگر مرا نخواهی، اما من هنوز دلم برای تو، برای ما و برای تمام چیزهایی که می‌توانستیم باشیم، تنگ می‌شود . . . . . #fyp #وایرال #foryou #فوريو #viral

About