@mohammad_omerzad1993: به این قاب تماشا نگاه کن؛ آسمان آبی بیکران، کوه های سر افراز و دور دست، و پاییز هزار رنگی که با تمام وجود خود نمایی میکند. همه چیز هست، تمام نشانه های زیبایی و شکوه زمین و زمان فراهم است، اما تو نیستی. و وقتی تو نباشی، من این هوا و فضای دل انگیز را با تمام وسعتش چی کنم؟ پشت این عینک تیره، چشمانی به انتظار نشسته اند که هیچکدام از این جلوه های پاییزی را بدون حضور تو نمیبینند. این روزگار رنگارنگ، بدون عطرِ نفسهای تو، قفسی طلایی بیش نیست. دلم میخواست در این هوای ناب پاییزی، دست در دست تو قدم بزنم، خش خش برگها را به نوازش گام هایمان گره بزنم و گرمای دستهایت را به رخ سردی باد بکشم.اما افسوس که جای خالی ات در تمام این افق وسیع موج میزند. با این همه زیبایی بی دلیل چه کنم، وقتی تو نباشی تا این هوا با تپش قلب تو معنا پیدا کند؟ بیا، بیا تا این قاب تنهایی، با حضور تـو به تماشایی ترین تصویر زنده گی مان بدل شود.