ปฏิบัติการหมวกกะลาสี (Operation Sailor Hat) ที่เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1965 แท้จริงแล้วมันไม่ใช่การทดสอบระเบิดนิวเคลียร์จริงๆ ครับ แต่มันคือ การจำลองอานุภาพระเบิดนิวเคลียร์ขนาด 0.5 กิโลตัน (หรือเท่ากับระเบิด TNT 500 ตัน) ด้วยการใช้ดินระเบิด TNT ล้วนๆ มารวมกองกันจุดระเบิดบนชายฝั่ง เพื่อศึกษาผลกระทบจากแรงอัด (Shockwave) และแรงระเบิดที่มีต่อเรือรบของกองทัพเรือสหรัฐฯ สรุปสเปกตัวกองระเบิด 500 ตัน • ประเภทสารระเบิด: ใช้แท่งดินระเบิด TNT (และมีบางส่วนผสม HBX ในบางโปรเจกต์ย่อย) จำนวนที่ใช้: ใช้แท่ง TNT มาประกอบกันมากถึง 30,674 แท่ง (โดยแต่ละแท่งหนักประมาณ 32.98 ปอนด์ หรือราวๆ 14.96 กิโลกรัม) • น้ำหนักรวม: ประมาณ 500 ซอร์ตตัน (Short Tons) หรือราวๆ 454 เมตริกตัน (เทียบเท่าอำนาจการทำลายล้างของระเบิด TNT 0.5 กิโลตัน หรือครึ่งหนึ่งของระเบิดปรมาณูขนาดเล็ก) • รูปร่างการจัดวาง: กองเรียงซ้อนกันขึ้นไปเป็นรูป "โดมครึ่งทรงกลม" (Dome-stacked Hemisphere) ที่มีความกว้างฐานประมาณ 34 ฟุต (ประมาณ 10 เมตร) และมีความสูงยอดโดมอยู่ที่ 17 ฟุต (ประมาณ 5.2 เมตร) • หน่วยงานที่ประกอบ: เป็นงานสุดอันตรายของหน่วยทหารช่างกองทัพเรือสหรัฐฯ (Navy Construction Battalion Three) ที่ต้องมาช่วยกันเรียงทีละแท่งท่ามกลางกระแสลมแรงบนเกาะคาโฮลาเว (Kahoʻolawe) ประเทศฮาวาย ทำไมต้องใช้ "ดินระเบิด TNT" แทน "ระเบิดนิวเคลียร์จริง"? • ควบคุมตัวแปรได้: กองทัพเรือต้องการศึกษาเฉพาะ "คลื่นกระแทกของอากาศ" (Air Blast) และ "แรงอัดกระแทกในน้ำ" (Water Shock) ที่ส่งผลต่อโครงสร้างเรือรบอย่างแม่นยำ ซึ่งการใช้ระเบิด TNT 500 ตัน จะจำลองคลื่นแรงอัดช่วงใกล้เคียงกับระเบิดปรมาณูขนาดเล็กได้พอดี โดยไม่มีปัญหาเรื่องกัมมันตรังสี (Radiation) มาปะปน ทำให้ทีมนักวิทยาศาสตร์สามารถเข้าไปเก็บกู้ข้อมูล ตรวจสอบความเสียหายบนเรือเป้าหมายได้ทันทีหลังระเบิดสงบลง • การทดสอบจริง: มีการนำเรือรบจริงๆ เช่น เรือพิฆาตและเรือเป้าหมายปลดประจำการอย่าง USS Atlanta (IX-304) มาจอดเทียบท่ารับแรงกระแทกในระยะประชิด โดยมีลูกเรือและทีมนักวิทยาศาสตร์หลบอยู่ใต้ท้องเรือเพื่อเก็บข้อมูลจากกล้องความเร็วสูงกว่า 500 ตัว #ทดสอบ #ความจริง #ประวัติศาสตร์ #แสนยานุภาพ #เทคโนโลยีทหาร - @.s431905