@stay.onward: تا صد سال دیگه هیچکدوم از ما روی این کره خاکی نیستیم؛ آدمهایی که حتی نمیشناسیم توی خونههایی که براشون سالها دویدیم زندگی میکنن، داراییهامون اوراق میشن و حتی اسم و رسممون هم به کل از یادها پاک میشه. وقتی با زاویه دید مرگآگاهی و درک حقیقت فانی بودن دنیا به قضایا نگاه میکنی، متوجه میشی چقدر از استرسها، ترس از قضاوت دیگران و نشخوار فکریهای روزمره که آرامش روان و سلامت ذهنت رو نابود میکنن، کاملاً پوچ و گذرا هستن. رسیدن به این تغییر نگرش و بلوغ فکری، بزرگترین اهرم نجات انرژی روانی توست؛ چون بهت یادآوری میکنه در لحظه حال زندگی کنی و ذهنت رو برای مسائل بیاهمیت فرسوده نکنی.