@rehjiwayalkhuwab: غريبي رڳو کيسي ۾ پئسا نه هجڻ جو نالو ناهي، پر غريبي هڪ اهڙو احساس آهي، جيڪو انسان کي هر روز پنهنجي بي وسيءَ جو احساس ڏياريندو رهي ٿو. غريب ماڻهوءَ جا خواب به هوندا آهن، خواهشون به هونديون آهن، دل ۾ ارمان به هوندا آهن، پر افسوس جو انهن خوابن کي پورو ڪرڻ لاءِ وٽس وسيلا ناهن هوندا. غريبيءَ جو سڀ کان وڏو ڏک اهو آهي ته انسان پنهنجي گهر وارن جون ضرورتون اکين سان ڏسندو آهي، پر انهن کي پورو ڪرڻ جي سگهه نه رکندو آهي. ٻار ڪنهن شيءِ جي فرمائش ڪن ته پيءُ جي دل اندر ئي اندر ٽٽي پوندي آهي، ماءُ پنهنجي خواهشن کي قربان ڪري ٻارن جي ضرورتن کي اوليت ڏيندي آهي، ۽ گهر جو سربراهه پنهنجي پريشانين کي لڪائي چهري تي مرڪ آڻڻ جي ڪوشش ڪندو آهي. دنيا ۾ امير ماڻهو پنهنجي خواهشن مطابق زندگي گذارين ٿا، پر غريب ماڻهو ضرورتن مطابق به زندگي نٿو گذاري سگهي. اميرن لاءِ وقت گذارڻ جا وسيلا هوندا آهن، جڏهن ته غريب لاءِ هر ڏينهن روزيءَ جي ڳولا هوندي آهي. امير جي معمولي خواهش به پوري ٿي ويندي آهي، پر غريب جي وڏي کان وڏي خواهش ڪڏهن ڪڏهن رڳو هڪ وقت جي ماني هوندي آهي. سڀ کان وڌيڪ تڪليف تڏهن ٿيندي آهي، جڏهن غريب جي عزت کي سندس دولت جي ترازيءَ ۾ توريو ويندو آهي. ماڻهو سندس سچائي، محبت ۽ ڪردار بدران سندس حيثيت ڏسي رشتا قائم ڪندا آهن. حالانڪه غربت ڪنهن انسان جي ڪردار جي گهٽتائي ناهي، پر زندگيءَ جي حالتن جي سختي آهي. ياد رکڻ گهرجي ته غريب ماڻهوءَ وٽ پئسو گهٽ هوندو آهي، پر ضروري ناهي ته سندس دل به ننڍي هجي. ڪڏهن ڪڏهن سڀ کان وڏيون دليون انهن گهرن ۾ هونديون آهن، جتي خوشيون خريد ڪرڻ لاءِ پئسا ناهن هوندا. غريب جي غربت تي کلڻ کان اڳ اهو ضرور سوچجو، ته شايد سندس جاءِ تي توهان هجو ها ته پنهنجي زندگيءَ جا ڪيترا ڏينهن گذاري سگهو ها؟ ڇو ته غربت انسان کي رڳو بک جو احساس ناهي ڏياريندي، پر ڪڏهن ڪڏهن پنهنجن خوابن، خواهشن ۽ پنهنجي ئي ماڻهن اڳيان بي وسيءَ جو احساس به ڏياري ويندي آهي. #unfrezzmyaccount #viraltiktok