@choxila_sa: كوب ترشيح من الجرافيت#اكسبلور #your_coffee #v60 #coffee #fyp

🇸🇦 choxila_sa
🇸🇦 choxila_sa
Open In TikTok:
Region: SA
Thursday 12 November 2026 07:24:39 GMT
8349
81
2
6

Music

Download

Comments

chocolateshem13
شوكلت شيم🍫🍫 :
كيف دفع
2026-11-13 00:17:34
0
m.6.7.20
🇸🇦Mohammed Essa :
من فين القمع؟
2026-11-12 17:05:37
0
To see more videos from user @choxila_sa, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

Tarih, sonucu bilenlerin geçmişe hüküm dağıttığı rahat bir mahkeme değildir. Bugün haritaya bakıp “Gökçeada ile Bozcaada alındıysa Sisam ve On İki Ada neden alınmadı?” demek kolaydır. Fakat 1922’nin Anadolu’su bugünün imkânlarıyla düşünülünce hakikat görünmez olur. Yıllarca savaşmış, insanını ve kaynağını tüketmiş bir ülke söz konusudur. Savaş gemileri hâlâ İtilaf Devletleri’nin denetiminde, Haliç’te ve Darıca’da bağlıdır. Karadeniz’deki birkaç küçük gambot ile Yunanlardan ele geçirilip “Trabzon” adı verilen Enosis, millî deniz gücünün neredeyse tamamıdır. Böyle bir kuvvetle Ege adalarına asker çıkarmak strateji değil, kalan son insanları da bilinmeze göndermek olurdu. Gökçeada ve Bozcaada’nın Türkiye’ye bırakılması bu nedenle küçümsenecek değil, dikkatle okunacak bir diplomasi başarısıdır. Ankara, savaş meydanında kazandığı zaferi masada korumaya çalışırken caydırıcı bir donanmaya sahip değildi. Karşısında yalnızca diplomatlar değil, onların zırhlıları ve ekonomik güçleri vardı. İngiltere masaya Lord Curzon’un diliyle oturuyor; sözlerinin arkasında dünyanın en kudretli donanması duruyordu. Fransa barışa ve Anadolu’daki ticari çıkarlarına dönmek istiyordu. İtalya’da ise Roma Yürüyüşü gerçekleşmiş, Mussolini iktidara gelmişti. Böylece karşıya şahin bir İtalya çıktı. Tarihi değerlendirirken yalnızca “Neden daha fazlası alınmadı?” diye sormak eksiktir. Asıl soru, “Bu şartlarda elde olan nasıl korunabildi?” olmalıdır. Devletler arzularıyla değil; orduları, donanmaları, ekonomileri ve diplomatik imkânlarıyla hareket eder. Haritadaki her ada kıyıdan bakınca yakın görünebilir; siyasi mesafeler kilometreyle ölçülmez. Arkasında filo bulunan bir imza ile arkasında yorgun bir halk bulunan imza aynı ağırlıkta değildir. Lozan’a bugünün rahatlığıyla bakıp geçmişin eksiklerini saymak, fırtınadan çıkmış bir gemiye neden daha fazla yük taşımadığını sormaya benzer. O geminin önce batmaması gerekiyordu. Gökçeada ve Bozcaada’nın silahla değil diplomasiyle kazanılması da burada anlam kazanır. Zafer, ulaşamadığın her yeri almak değil; imkânsız görüneni masadan kaldırıp kendi bayrağının altına koyabilmektir. Tarih niyetlerin değil, imkânlar içinde alınan sonuçların kaydını tutar. #keşfet #seniniçin #fyp #tarih #türkiye
Tarih, sonucu bilenlerin geçmişe hüküm dağıttığı rahat bir mahkeme değildir. Bugün haritaya bakıp “Gökçeada ile Bozcaada alındıysa Sisam ve On İki Ada neden alınmadı?” demek kolaydır. Fakat 1922’nin Anadolu’su bugünün imkânlarıyla düşünülünce hakikat görünmez olur. Yıllarca savaşmış, insanını ve kaynağını tüketmiş bir ülke söz konusudur. Savaş gemileri hâlâ İtilaf Devletleri’nin denetiminde, Haliç’te ve Darıca’da bağlıdır. Karadeniz’deki birkaç küçük gambot ile Yunanlardan ele geçirilip “Trabzon” adı verilen Enosis, millî deniz gücünün neredeyse tamamıdır. Böyle bir kuvvetle Ege adalarına asker çıkarmak strateji değil, kalan son insanları da bilinmeze göndermek olurdu. Gökçeada ve Bozcaada’nın Türkiye’ye bırakılması bu nedenle küçümsenecek değil, dikkatle okunacak bir diplomasi başarısıdır. Ankara, savaş meydanında kazandığı zaferi masada korumaya çalışırken caydırıcı bir donanmaya sahip değildi. Karşısında yalnızca diplomatlar değil, onların zırhlıları ve ekonomik güçleri vardı. İngiltere masaya Lord Curzon’un diliyle oturuyor; sözlerinin arkasında dünyanın en kudretli donanması duruyordu. Fransa barışa ve Anadolu’daki ticari çıkarlarına dönmek istiyordu. İtalya’da ise Roma Yürüyüşü gerçekleşmiş, Mussolini iktidara gelmişti. Böylece karşıya şahin bir İtalya çıktı. Tarihi değerlendirirken yalnızca “Neden daha fazlası alınmadı?” diye sormak eksiktir. Asıl soru, “Bu şartlarda elde olan nasıl korunabildi?” olmalıdır. Devletler arzularıyla değil; orduları, donanmaları, ekonomileri ve diplomatik imkânlarıyla hareket eder. Haritadaki her ada kıyıdan bakınca yakın görünebilir; siyasi mesafeler kilometreyle ölçülmez. Arkasında filo bulunan bir imza ile arkasında yorgun bir halk bulunan imza aynı ağırlıkta değildir. Lozan’a bugünün rahatlığıyla bakıp geçmişin eksiklerini saymak, fırtınadan çıkmış bir gemiye neden daha fazla yük taşımadığını sormaya benzer. O geminin önce batmaması gerekiyordu. Gökçeada ve Bozcaada’nın silahla değil diplomasiyle kazanılması da burada anlam kazanır. Zafer, ulaşamadığın her yeri almak değil; imkânsız görüneni masadan kaldırıp kendi bayrağının altına koyabilmektir. Tarih niyetlerin değil, imkânlar içinde alınan sonuçların kaydını tutar. #keşfet #seniniçin #fyp #tarih #türkiye

About