@gokdeniztarih: Kendisi hangi görüşten yana olduğunu belirtmemişti çünkü onun hayat felsefesi tek yönlü olmayıp tümüyle kendine özgü bir içerik taşıyordu. Henüz Cumhuriyet’in ilan edilmediği günlerde (19 Eylül 1923) İbrahim adlı bir bayın oğlu Kemalettin sünnet olduğunda çocuğun anı defterine şunları yazmıştı: “Hatırat defterini başkalarının yazıları ile doldurmaya heves etmektense hayat defterini kendi faaliyet ve fazilet eserlerinle doldurmaya bak!” (ATA-SE, Atatürk Arş.) Bu görüş, bir öğüt olmanın ötesinde kendi hayat felsefesini de yansıtır nitelikteydi. Başkalarına özenmeden bütün hayatını kendisinin önde olduğu ya da içinde bulunduğu eylemlerle geçirmişti. Bunun yanında zaman zaman unutulmak istemediğinden de söz ettiği olmuştu. Corinne’e gönderdiği mektuplarda “Beni unutmayınız!” ya da Chateaubriand’dan alıntı yaparak, “Ya hiç doğmamış olmak veya hiç unutulmamak isterdim” diye yazmıştı (MKCL, 62, 71). Cumhuriyet’in 10. yıldönümü konuşmasını hazırlarken de son söz olarak “Beni hatırlayınız!” demişti ama Genel Sekreteri Hikmet Bayur’un bunun bir veda olacağını belirtmesi üzerine onu silerek yerine “Ne mutlu Türküm diyene!” yazmıştı. Unutulmamak istemesindeki nedeni de bir başka konuşmasında yine kendisi açıklayarak bunun bir bencillikten kaynaklanmadığını, ideallerinin, ülkesinin ve devriminin yaşaması için bunu istediğini belirtmişti: “Hayatımda âbideler diktirdiğimi, şahsım etrafında yapılan büyük propagandalara müsamaha ettiğimi görenler, beni hodbin (bencil) sanacaklardır. Ben kendi şahsımda ideallerimi unutulmaz kılmak istediğim için, unutulmak istemiyorum.” (C. Akçakayalıoğlu, Atatürk Konferansları, 1969, 91) -Turan, Şerafettin. Mustafa Kemal Atatürk: Kendine Özgü Bir Yaşam ve Kişilik. 3. basım. Ankara: Bilgi Yayınevi, 2017. s.707 #atatürk #türk #kemalizm

gokdeniztarih

Open In TikTok:

Region: TR

Thursday 12 November 2026 16:56:30 GMT