Hikayenin aslı ve gerçeği şudur ; Bâyezîd-i Bistâmî Hazretleri bir gece uykuya yenik düşer ve sabah namazına uyanamaz. Namazını kaza ettikten sonra vaktini kaçırmanın üzüntüsüyle büyük bir pişmanlık ve gözyaşıyla tövbe eder.Bu derin pişmanlık ve yakarışın ardından kendisine, günahının affedildiği ve bu üzüntü ile tövbeye karşılık yetmiş bin namaz sevabı verildiği kendisine bildirilir.
Bir başka sabah şeytanın gelip Bâyezîd-i Bistâmî Hazretlerini sabah namazına kaldırdığı anlatılır. Buna şaşıran Bâyezîd Hazretleri şeytana neden böyle davrandığını sorar. Şeytan ise bir önceki seferde namazı kaçırdığı için gösterdiği pişmanlık ve tövbeyle yetmiş bin namaz sevabı kazandığını, bu kez ise namazı vaktinde kılarak o büyük sevaptan mahrum kalmasını istediğini söyler.