@dzcy06: Yarısı kırık bir aynaya bakmak gibidir gidenin ardında kalmak. Ne kadar toplasan, ne kadar yamasan o cam parçalarını; üstüne basanın ayağı kanar, elini sürenin avucu kesilir. Hangi “keşke” geri getirebilir ki eksilenleri? Hangi “özür dilerim” ya da “kusura bakma”, sol yanındaki o derin boşluğu doldurmaya yeter? İnsan; zamanında söyleyemediği iki kelimenin, geç kaldığı bir vedanın cezasını ömrünün geri kalanıyla öder bazen.