भाग्यले ठगेको मान्छे म :
जिन्दगीको यस्तो मोडमा आइपुगेको छु, जहाँ कुन बाटो रोज्ने भन्ने कुरा नै बुझ्न सकेको छैन। अगाडि बढ्ने आँट त छ, तर कहाँ पुगिन्छ भन्ने कुनै निश्चितता छैन; पछाडि फर्किने मन पनि छैन, किनकि बितेका दिनहरूले धेरै कुरा सिकाएर गएका छन्। कहिलेकाहीँ लाग्छ, जिन्दगीमा यति धेरै कुरा सहेर पनि आखिर म कहाँ आइपुगेँ? न त मनले खोजेको शान्ति भेटाउन सकेँ, न त आँखाले देखेका सपनाहरूलाई वास्तविकतामा बदल्न सकेँ। अरूको नजरमा म ठीकै देखिएको हुन सक्छु, तर आफ्नै मनलाई सोध्दा आज पनि धेरै प्रश्नहरूको उत्तर भेटिँदैन। कसलाई आफ्नो पीडा सुनाऊँ, कसलाई आफ्नो मनको अवस्था बुझाऊँ, जब आफ्नै मनले के चाहन्छ भन्ने कुरा पनि स्पष्ट छैन। अब त कुनै ठूलो खुसीको अपेक्षा पनि छैन, बस यति चाहना छ कि जिन्दगीले मलाई यस्तो मोडमा पुर्याओस्, जहाँ हरेक निर्णय लिनुअघि हजारपटक सोच्न नपरोस् र राति सुत्दा भोलिको चिन्ताले मन भारी नहोस्। सायद जिन्दगीको सबैभन्दा कठिन समय त्यही रहेछ, जब मान्छेसँग अगाडि बढ्ने कारण त हुन्छ, तर कुन दिशामा बढ्ने भन्ने बाटो हुँदैन। तैपनि हिँडिरहेको छु, किनकि रोकिएर बस्नु पनि सम्भव छैन। आशा छ, एक दिन समयले मेरा अन्योलहरू हटाउनेछ र आज अलमलिएको यही यात्राले भोलि मलाई सही गन्तव्यसम्म पुर्याउनेछ।💔
2026-11-19 17:30:16