@publico_es: OPINIÓN | Si los gobiernos necesitan presión, presionemos, por Cristina Fallarás. 🗣“Todas, todos participamos del horror que ya se ha convertido en cotidiano. Es su cotidianidad, esa asunción de lo atroz, lo que nos condena” 🗣"La población, aquí y allá, aprieta todo lo que no empujan los gobiernos. También el nuestro, sí. Por eso hay que insistir en que estamos a tiempo” 🗣"Si los partidos políticos necesitan saber que cuentan con nuestros votos, hagámosles saber que solo los tendrán si muestran una postura clara y decidida” 📲Accede a la columna completa en www.publico.es #Gaza #DDHH #Política #Internacional#🍉

Público
Público
Open In TikTok:
Region: ES
Thursday 05 June 2025 20:30:00 GMT
349727
33746
2466
4334

Music

Download

Comments

mercyalfonsina
Me, again. :
La humanidad debe avergonzarse de el genocidio contra el pueblo palestino!!!
2025-06-05 20:56:20
2049
dr_internista
Dr. I.R. internista :
Para los sionistas: ¿En qué contexto esto lo llaman "defenderse"?
2025-06-05 22:31:08
607
ono7174
ONO :
Israel ha convertido Gaza en un ghetto como Varsovia.😢😢😢
2025-06-06 15:12:18
180
juliamolina9730
Julia Molina9730 :
podrían esas mujeres viejas y cansadas ser un peligro para Israel?
2025-06-06 20:12:54
384
roum314
Vergara :
Israel hace que me avergüence como ser humano que soy
2025-06-06 01:39:46
372
zetrina45
Zetrina :
Palestina libre.😭😭😭😭😭
2025-06-06 07:40:12
13
walou.mkayen
Makayen Walou :
un genocidio en directo y el mundo negando la evidencia
2025-06-09 11:54:03
22
juan.santy98
Juan Rafael Santamaría Cano :
Free Palestine 🇯🇴🇯🇴
2025-06-07 23:31:08
12
teofilo.popoca
teofilo popoca :
El holocausto de Israel con Palestina es peor que el de alemanes con judíos
2025-06-07 15:26:07
53
alixmariachavez
Alix Maria :
duele mucho Palestina. justicia para el pueblo Palestino. ni perdón ni olvido
2025-06-06 12:22:13
35
andalucia.1
Soy yo :
Palestina libre🇯🇴 Queremos que este crimen acabe ya. 💔
2025-06-06 08:38:43
148
magdaaguirre19
Cisneri10 :
Me dueles tanto Palestina.
2025-06-07 03:20:18
66
marife_162
Mari :
totalmente de acuerdo 😭😭😭😭
2025-06-06 04:48:34
13
chochin791
chochin :
viva palestina libre 🇨🇱🇵🇸
2025-06-09 23:49:33
9
mariajimenez345
Maria Jimenez :
👍👍👍👍👍 Bravo Cristina
2025-06-06 11:55:44
11
ignacio.juan.pedr
Ignacio Juan Pedreira :
justicia y libertad para PALESTINA 🇵🇸
2025-06-06 23:28:41
28
lapepa765
Lapepa :
Hagamos ruido. Palestina libre 🇵🇸
2025-06-05 22:22:38
120
elvirainma_111
Elvira_111 :
CUÁNTO ME DUELES , PALESTINA 💔
2025-06-06 13:20:21
36
jorgecornejosolis
jorgecornejosolis :
FREE PALESTINE FOREVER
2025-06-05 22:50:51
40
norma.olmedo4
Norma Olmedo :
dónde está los derechos humanos de los palestinos
2025-06-23 21:47:10
24
zorakq
Zorak :
BASTA DE SIONISMO
2025-06-06 04:32:09
16
luisacerrillo949
Luisa Cerrillo949 :
Y CUANDO LLEGAN MURIENDO DE HAMBRE , LOS MATAN!!😭😭😭😭😭😭😭😭 PORFAVOR , HUELGA GENERAL EN TODOS LOS PAISES!!
2025-06-10 21:00:25
19
claudchyqy0
tily :
Stop au génocide 😡😡😡 Free Palestine 💪💪💪💕💕
2025-06-06 10:08:25
11
zahi_yae
✞D么VID✞ :
❤🇵🇸💔 FREE PALESTINE ❤🇵🇸💔
2025-06-06 18:05:20
11
lameryem
Meryem❣ :
palestina free🇵🇸 stop genocidio⛔️
2025-06-06 14:20:53
19
To see more videos from user @publico_es, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

Кейде бір ғана суреттің артында адамның ешкімге айтпаған бірнеше жылдық өмірі тұрады екен. Бұл видеоны жай ғана концерттен қалған естелік ретінде салғым келмейді. Өйткені осы кадрға дейін менің ішімде қанша нәрсе болғанын өзім ғана білемін. Мен негізі тұйық қыз болған жоқпын. Керісінше, өмірдегі ең ашық адамдардың бірі едім. Адамдардың бәрін өзімдей көретінмін. Өзімде жоқ болса да, өзгеге көмектесуге тырысатынмын. Біреудің мәселесін өз мәселемдей қабылдап, біреудің қуанышын өз қуанышымдай көретінмін. Бірақ өмір кейде адамды өзі танымайтын басқа адамға айналдырып жібереді екен. Ажырасқаннан кейінгі кезең мен үшін өте ауыр болды. Үш қызым мен бір ұлым бар, жалғыз басты ана ретінде бәрін көтеруге тура келді. Сол кезде өмірге өкпем қара қазан болды. Жаным қатты ауырды. Өте ауыр сөздер естідім, қатты сынға қалдым. Мені ешкім түсінбейтіндей көрінді. Тіпті өмір сүрудің өзі ауыр болып, өзіме қол жұмсауға дейін барған кездерім болды. Инсульт алдым, инфаркт алдым. Денем ғана емес, жаным да әбден шаршады. Сол кезеңнен кейін мен біртіндеп адамдардан алыстай бастадым. Бұрын бәрімен араласатын адам болсам да, өзіме өзім қамалып қалдым. Ешкіммен сөйлескім келмейтін, ешқайда барғым келмейтін кездер болды. Өзімді жоғалтып алғандай күй кештім. Бірақ сол кезде мені жалғыз қалдырмаған достарым болды. Маған қайта-қайта хабарласып, жағдайымды сұрап, «Нурика, бұлай болмайды, өзіңді өзің жеп жатырсың. Ертең өліп қаласың сен, қыз» деп ұрысқан кездері де болды. Қатты уайымдап, қолдау көрсеткен әрбір досыма осы жерден алғыс айтқым келеді. Мүмкін, сол кезде олардың жасағаны өздеріне қарапайым нәрсе болып көрінген шығар. Ал мен үшін ол өте үлкен қолдау болды. Мен өзімді өзім алып шыға алмай жатқанда, олар мені өмірге қарай қайта сүйреді. Ол жылдар мен үшін ең ауыр жылдар болды. Кейбір нәрселерді қазір де толық айтып бере алмаймын. Өйткені кейбір ауырлықты сөзбен түсіндіру мүмкін емес. Ал биыл… 2026 жыл мені тағы да сынады. Өлім аузында үш-төрт рет болдым. Екі рет ота жасаттым. Оны жақындарымның өзінен де көп адам білмейді. Бір сынақтың үстіне бірі келді. Денсаулығым сыр берді, қайта-қайта ауруханаға түстім. Бірақ соған қарамастан, мен 2026 жылдан бері жұмыс істеп жүрмін. Өмірге қайта араласуға, өзімді қайта жинауға, өз орнымды табуға тырысып келемін. Бұл мен үшін оңай шешім болған жоқ. Оның артында ешкім білмейтін қанша ішкі күрес жатқанын өзім ғана білемін. Бірақ сол шешімнен кейін де бәрі бірден орнына түскен жоқ. Өзімді қайта табу үшін әлі де уақыт керек болды. Сондықтан қыркүйектен бері ғана өзімді біртіндеп қайтадан адам сияқты сезіне бастағандаймын. Қайтадан сыртқа шығамын. Қайтадан адамдармен араласамын. Жұмыс істеймін. Күлемін. Бұрын қарапайым болып көрінген нәрселердің қадірін енді түсіне бастадым. Сол кезде менің қанмен емес, жанмен бауыр болған әпкем маған Ummom тобының Өзбекстандағы концертіне билет сыйлады. Бұл мен үшін жай ғана концертке билет емес еді. Ұзақ уақыттан кейін өзіме бір себеп тауып, үйден шығып, басқа елге барып, адамдардың ортасында ән тыңдап, көңіл көтеруге мүмкіндік болды. Өмірімде алғаш рет шетелге шықтым.Өзбекстанға бардым. Ummom-ның әндері менің жастығыммен байланысты. Олардың әндерін тыңдағанда өткен өмірім, жастық шағым, сол кездегі сезімдерім еске түседі. Сондықтан концертке мен ешқандай ерекше нәрсе күтпей бардым. Тек сүйікті әндерімді тыңдап, біраз уақытқа болса да бар уайымымды ұмытып, көңіл көтергім келді.Бірақ сол кеш мен үшін жай ғана концерт болып қалмады. Мен көп жылдан бері өзімнің ішімде жоғалып кеткен бір Нуриканы қайта сезінгендей болдым. Бұрынғыдай еркін күлгім келді. Әнге қосылып, ештеңені ойламай билегім келді. Адамдардың арасында өзімді бөтен сезінбей, жай ғана өмір сүргім келді. Сол жерде мен бір нәрсені түсіндім. Адам кейде өмірдің ауырлығынан өзін ұмытып кетеді екен. Біреудің сөзі, біреудің бағасы, біреудің  #ummon #uzbekistan #рек #музыка #music
Кейде бір ғана суреттің артында адамның ешкімге айтпаған бірнеше жылдық өмірі тұрады екен. Бұл видеоны жай ғана концерттен қалған естелік ретінде салғым келмейді. Өйткені осы кадрға дейін менің ішімде қанша нәрсе болғанын өзім ғана білемін. Мен негізі тұйық қыз болған жоқпын. Керісінше, өмірдегі ең ашық адамдардың бірі едім. Адамдардың бәрін өзімдей көретінмін. Өзімде жоқ болса да, өзгеге көмектесуге тырысатынмын. Біреудің мәселесін өз мәселемдей қабылдап, біреудің қуанышын өз қуанышымдай көретінмін. Бірақ өмір кейде адамды өзі танымайтын басқа адамға айналдырып жібереді екен. Ажырасқаннан кейінгі кезең мен үшін өте ауыр болды. Үш қызым мен бір ұлым бар, жалғыз басты ана ретінде бәрін көтеруге тура келді. Сол кезде өмірге өкпем қара қазан болды. Жаным қатты ауырды. Өте ауыр сөздер естідім, қатты сынға қалдым. Мені ешкім түсінбейтіндей көрінді. Тіпті өмір сүрудің өзі ауыр болып, өзіме қол жұмсауға дейін барған кездерім болды. Инсульт алдым, инфаркт алдым. Денем ғана емес, жаным да әбден шаршады. Сол кезеңнен кейін мен біртіндеп адамдардан алыстай бастадым. Бұрын бәрімен араласатын адам болсам да, өзіме өзім қамалып қалдым. Ешкіммен сөйлескім келмейтін, ешқайда барғым келмейтін кездер болды. Өзімді жоғалтып алғандай күй кештім. Бірақ сол кезде мені жалғыз қалдырмаған достарым болды. Маған қайта-қайта хабарласып, жағдайымды сұрап, «Нурика, бұлай болмайды, өзіңді өзің жеп жатырсың. Ертең өліп қаласың сен, қыз» деп ұрысқан кездері де болды. Қатты уайымдап, қолдау көрсеткен әрбір досыма осы жерден алғыс айтқым келеді. Мүмкін, сол кезде олардың жасағаны өздеріне қарапайым нәрсе болып көрінген шығар. Ал мен үшін ол өте үлкен қолдау болды. Мен өзімді өзім алып шыға алмай жатқанда, олар мені өмірге қарай қайта сүйреді. Ол жылдар мен үшін ең ауыр жылдар болды. Кейбір нәрселерді қазір де толық айтып бере алмаймын. Өйткені кейбір ауырлықты сөзбен түсіндіру мүмкін емес. Ал биыл… 2026 жыл мені тағы да сынады. Өлім аузында үш-төрт рет болдым. Екі рет ота жасаттым. Оны жақындарымның өзінен де көп адам білмейді. Бір сынақтың үстіне бірі келді. Денсаулығым сыр берді, қайта-қайта ауруханаға түстім. Бірақ соған қарамастан, мен 2026 жылдан бері жұмыс істеп жүрмін. Өмірге қайта араласуға, өзімді қайта жинауға, өз орнымды табуға тырысып келемін. Бұл мен үшін оңай шешім болған жоқ. Оның артында ешкім білмейтін қанша ішкі күрес жатқанын өзім ғана білемін. Бірақ сол шешімнен кейін де бәрі бірден орнына түскен жоқ. Өзімді қайта табу үшін әлі де уақыт керек болды. Сондықтан қыркүйектен бері ғана өзімді біртіндеп қайтадан адам сияқты сезіне бастағандаймын. Қайтадан сыртқа шығамын. Қайтадан адамдармен араласамын. Жұмыс істеймін. Күлемін. Бұрын қарапайым болып көрінген нәрселердің қадірін енді түсіне бастадым. Сол кезде менің қанмен емес, жанмен бауыр болған әпкем маған Ummom тобының Өзбекстандағы концертіне билет сыйлады. Бұл мен үшін жай ғана концертке билет емес еді. Ұзақ уақыттан кейін өзіме бір себеп тауып, үйден шығып, басқа елге барып, адамдардың ортасында ән тыңдап, көңіл көтеруге мүмкіндік болды. Өмірімде алғаш рет шетелге шықтым.Өзбекстанға бардым. Ummom-ның әндері менің жастығыммен байланысты. Олардың әндерін тыңдағанда өткен өмірім, жастық шағым, сол кездегі сезімдерім еске түседі. Сондықтан концертке мен ешқандай ерекше нәрсе күтпей бардым. Тек сүйікті әндерімді тыңдап, біраз уақытқа болса да бар уайымымды ұмытып, көңіл көтергім келді.Бірақ сол кеш мен үшін жай ғана концерт болып қалмады. Мен көп жылдан бері өзімнің ішімде жоғалып кеткен бір Нуриканы қайта сезінгендей болдым. Бұрынғыдай еркін күлгім келді. Әнге қосылып, ештеңені ойламай билегім келді. Адамдардың арасында өзімді бөтен сезінбей, жай ғана өмір сүргім келді. Сол жерде мен бір нәрсені түсіндім. Адам кейде өмірдің ауырлығынан өзін ұмытып кетеді екен. Біреудің сөзі, біреудің бағасы, біреудің #ummon #uzbekistan #рек #музыка #music

About