@sonseeyar95: သက်သက်ကြွားတာပေါ့ ကျနော်တို့ငယ်ငယ်ကပေါ့ အဖိုးရဲ့သူငယ်ချင်း ဦးကြီးတင် ဆိုတာရှိတယ် သူကခေတ်မီတယ်၊ချမ်းသာတယ် စကားပြောအလွန်ကောင်းတယ် ရပ်ကွက်ထဲမှာတော့ ဘောစိပေါ့ သူက ချမ်းသာရုံတင်မဟုတ်ဘူး အမျှော်အမြင်လည်းကြီးမားတယ် သူ့သားသမီးတွေကို ပညာတတ်ဖြစ်အောင်ထားတယ် ယဉ်ကျေးလိမ္မာရှိအောင်သင်တယ် သူစရိုက်က အလုပ်ရှိရှိမရှိရှိ မန်းလေး၊ ရန်ကုန်မြို့ကြီးတွေဆီ နှစ်လတစ်ခေါက် သုံးလတစ်ခေါက်သွားတယ် အလကားသွားတာမဟုတ်ဘူး မြိုးကြီးကလူတွေရဲ့အလုပ်လုပ်ပုံ စီးပွားရှာပုံ၊ပညာရှာပုံ နေပုံထိုင်ပုံပြောဆိုပုံတွေကို အတုယူမှတ်သားပြီး ပြန်လာတဲ့အခါကျ သူ့သားသမီးတွေကို အားကျအတုယူစေခြင်လို့ပြန်ပြောပြပါတယ် အိမ်နီးခြင်းတွေကိုလည်း ဖောက်သယ်ချတယ်ပေါ့ဗျာ သူ့အိမ်လာသမျှဧည့်သည်ကိုလည်း မန်းလေး ရန်ကုန်က အတွေ့အကြုံတွေနဲ့ဧည့်ခံတာပဲ သူ့အိမ်သွားရတာ ပညာရော ဗဟုသုတပါများစွာရတယ် ဒီလိုနဲ့ သူ့သားသမီးတွေအရွယ်ရောက်လာတော့ မန်းလေးကိုပြောင်းရွှေ့အခြေချနေထိုင်ကြတယ် သူကတော့ ရေဦးမှာကျန်ရစ်တယ် သားသမီးတွေက လိမ္မာပြီးကြိုးစားကြတော့ ထိုက်သင့်သလောက်အောင်မြင်ကြတယ် စီးပွားရေးလည်းတိုးတက်ကြတယ် ဒီတော့ ကျန်ခဲ့တဲ့ မိဘတွေဆီကို တောမှာမရှိသေးတဲ့ စားကောင်းသောက်ဖွယ်တွေရယ် ခေတ်မီပစ္စည်းပစ္စယတွေနဲ့ ဘရင်းတက် အဝတ်အစားကောင်းကောင်းတွေကိုအမြဲမပြတ် ပို့ပေးကြတယ် သူတို့ပို့ပေးသမျှတွေထဲက ပြောစမှတ်တွင်ပြီး အမှတ်တရကျန်နေခဲ့တာက Hummer ဟမ်းမားစက်ဘီး တစ်စီးနဲ့ နေကြာကက်စက်တစ်လုံးရယ် အိုဗာတင်းတစ်ဗူးအကြောင်းပေါ့ သူ့သားသမီးတွေကပို့ပေးလိုက်တဲ့ စက်ဘီးကို အပြင်ထုတ်ထောင်ထားရင် ဖုန်တင်မှာစိုးလို့ ဧည့်ခန်းထဲမှာခြင်ထောင်ချထားတယ် အပြင်ကိုထွက်ပြီး တစ်ခါမှမစီးဘူး လာသမျှဧည့်သည်ကို ခြင်ထောင်လှန်ပြကြွားပြီးရင် ဖုန်သုတ် ခြင်ထောင်ပြန်ချထားတာပေါ့ နေကြာကက်ဆက်ကိုလည်း ဧည့်သည်လာမှဖွင့်တာ သူ့အိမ်က ကက်ဆက်သံကြားရင် ပြေးကြည့်စရာမလိုဘူး အဲဒါ ဧည့်သည်လာတာ လာတဲ့ဧည့်သည်ကို သူ့ကက်ဆက်က သားကဝယ်ပို့ပေးလိုက်တာ အဲဒီကက်ဆက်က ဟိုအဝေးကြီး ဂျပန်နိုင်ငံက ထုတ်လုပ်တာ အစသဖြင့် ကြွားရတာအမောပေါ့ အဲဒီကက်ဆက်ကိုဖွင့်မယ်ဆိုရင် လက်ကိုင်ပဝါရှာရတာကတစ်မျိုး ကက်ဆက်ပေါ်က ခလုပ်လေးတွေပွန်းရာထင်မှာစိုးလို့ လက်ကိုင်ပဝါနဲ့ လက်ညှိုးကိုရစ် ပြီးမှခလုပ်နှိပ်တာ အဲသလိုစည်းကမ်းရှိတာ နောက်တစ်ခုက အိုဗာတင်းဘူးဗျ အဲဒီဘူးကို ‌သူ့သားပို့လိုက်ကထဲက သံသေတ္တာထဲထည့်သော့ခတ်ပြီး သိမ်းထားတာ ၊ သော့ကိုလည်း လက်ကိုင်ပဝါ အစွန်းမှာချည်ပြီး သူ့အိပ်ထောင်ထဲအမြဲထည့်ထားတာ ဧည့်သည်လာရင် သံသေတ္တာကိုဖွင့် အိုဗာတင်းဘူးကိုထုတ် ပတ်ထုပ်ထားတဲ့ဂျပ်တစ်ထပ်ကိုဖြည် အတွင်းကပလပ်စတစ်ကိုထပ်ဖြည် ဘူးကိုအပြင်ထုတ် ဒါ ငါ့သားကပို့လိုက်တာ ထိုင်းနိုင်ငံထုတ်တဲ့အကောင်းဆုံးအိုဗာတင်းကွ ဆိုပြီး ဧည့်သည်ကိုပြ ‌ရှေ့က စားပွဲပေါ်တင်ထား အလှပြပြီးကြွားတာပေါ့ ဧည့်သည်က ကိုင်ကြည့်ရုံပဲကြည့်ရတာ အိုဗာတင်းအနံ့တောင်မရှုရပါဘူး သူဧည့်ခံတဲ့ ရေနွေးကြမ်းနဲ့ထန်းညက်ခဲစား သူကြွားတာ နားထောင်ပြီးပြန်ခဲ့ရတဲ့သူချည့်ပါပဲ ဧည့်သည်ပြန်သွားရင် သံသေတ္တာကသော့ကိုဖွင့် အိုဗာတင်းဗူးကိုပြန်ထည့် သော့ပြန်ခပ်ပေါ့ဗျာ အဲလိုနဲ့ ဦးကြီးတင် တစ်ယောက်လည်း ပုထုဇင်တို့ရဲ့ထုံးစံအတိုင်း ဇာတိ ဇရာ မရဏ ကို မလွန်ဆန်နိုင်ပဲ (၉၆)ပါးသောဝေဒနာတို့ဖြင့် အသက်(၈၄)နှစ် မှာ ဆုံးပါးသွားရှာပါတယ် သူ့အိမ်မှာတော့ ဧည့်သည်လာသမျှ ကြွားခဲ့ရတဲ့ ခြင်ထောင်ထဲက ဟမ်းမားစက်ဘီးလေးရယ် လက်ကိုင်ပဝါပါမှဖွင့်လို့ရတဲ့ နေကြာကက်ဆက်လေးရယ် သံသေတ္တာထဲက အိုဗာတင်းဘူးလေးရယ်က ဧည့်သည်တွေအိမ်ကိုလာ‌လေတိုင်း မစားရက်၊မစီးရက်၊မဖွင့်ရက်ပဲ ငါ့သားသမီးတွေမြို့ကြီးကပို့လိုက်တာကွ လို့ ကြွားပြမယ့်သခင်ကို မျှော်တလင့်လင့်။

sonseeyar

Open In TikTok:

Region: MM

Thursday 07 May 2026 10:47:21 GMT