@loops3827:

kh sợ gai xương rồng
kh sợ gai xương rồng
Open In TikTok:
Region: VN
Monday 06 July 2026 02:03:46 GMT
68120
9009
83
586

Music

Download

Comments

congchuaa_0
Không tìm thấy tài khoản :
Khen t đi bây
2026-07-07 09:57:28
155
_.ofcouse._
Nhi nhi là mặt trời nhỏ🌞 :
s ai cx lụy nyc v?
2026-07-07 06:59:47
29
ponpon_2099
tuan anh :
2026-07-07 07:59:49
18
wyahn_xihiu
vanh senpai ~ :
cung lam, mng tim hộ tui zứi
2026-07-07 02:51:40
14
t_dueng.cutii
_thyz.dunz_ :
thoi quen e cho lành nè
2026-07-07 08:38:46
2
user.1708_
vô tâm :
ngủ đi
2026-07-07 02:07:28
17
kjhs2_w
27. :
anh cuối che sao a
2026-07-07 13:00:29
0
p_minanh
gun biu :
này đau đấy nhá 🥰
2026-07-06 15:00:58
2
._bwa.nguyzn
Bngz🐧 :
đớn lắm bây ơi
2026-07-07 11:21:56
1
cymkrz
cymkrz :
e nhớ c
2026-07-06 16:59:43
1
haiwn_207
huynh anh. :
đau vcl
2026-07-07 08:03:20
1
justinbibow_
mini doll :
2026-07-06 17:20:36
3
ngngocbaotram303
bảo trâm🐬 :
thoi yêu em cho lành về đây em thương
2026-07-07 10:14:05
1
gaidepamapiu
𝙣𝙙. :
đau v máaa
2026-07-07 03:56:35
1
timconsaunh
nhim :
mnf =))))
2026-07-06 15:47:55
1
ponpon_2099
tuan anh :
ăn vả đấy
2026-07-06 16:32:38
2
tieuthumeomeo_14
user meomeo. :
em nhớ c
2026-07-06 03:31:22
1
t_dueng.cutii
_thyz.dunz_ :
về đây e thuong
2026-07-07 08:38:55
4
To see more videos from user @loops3827, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

मेरो खल्तीमा जम्मा पाँच सय रुपैयाँ थियो। त्यही पैसाले तीन दिनको घरखर्च चलाउनुपर्ने थियो। घर पुग्दा छोराले दौडिँदै भन्यो,
मेरो खल्तीमा जम्मा पाँच सय रुपैयाँ थियो। त्यही पैसाले तीन दिनको घरखर्च चलाउनुपर्ने थियो। घर पुग्दा छोराले दौडिँदै भन्यो, "बुबा, भोलि स्कूलमा सबैले नयाँ जुत्ता लगाएर आउनु रे... मेरो त च्यातिएको छ।" मैले मुस्कुराउँदै भनेँ, "हुन्छ बाबु, भोलि नयाँ जुत्ता ल्याइदिन्छु।" उसले मेरो कुरामाथि विश्वास गर्‍यो। तर मलाई थाहा थियो... मेरो वचनभन्दा मेरो गरिबी धेरै बलियो थियो। त्यो रात म सुतिनँ। बिहानै बजार गएँ। एउटा पसलमा धेरैबेर जुत्ता हेरेँ। मूल्य सोधेँ। एक हजार दुई सय रुपैयाँ। मेरो हात फेरि खल्तीमै गयो। त्यहाँ पाँच सय रुपैयाँ अझै चुपचाप रोइरहेको थियो। म केही नबोली फर्किएँ। घर फर्कँदा बाटोमा एउटा सानो केटा आफ्नो बुबाको हात समातेर नयाँ जुत्ता किनिरहेको थियो। मेरो आँखा रसायो। ईर्ष्या लागेको थिएन... दुःख लागेको थियो कि मेरो छोराले पनि यस्तै गरी मेरो हात समातेर हिँड्न चाहेको थियो। घर पुगेँ। छोराले ढोका खोल्दै सोध्यो, "बुबा... जुत्ता?" मैले झूट बोलें। "आज पसल बन्द रहेछ बाबु, भोलि पक्का ल्याइदिन्छु।" उसले केही बेर मेरो अनुहार हेरिरह्यो। अनि मुस्कुराएर भन्यो, "केही छैन बुबा... म पुरानै जुत्ता सफा गरेर लगाउँछु। तपाईं दुःखी नहुनुहोस्।" त्यो क्षण मैले बुझें— गरिबीले मेरो छोराबाट नयाँ जुत्ता मात्र खोसेको थिएन... उसको बालापन पनि चोरेको थियो। त्यो रात ऊ सुतिसकेपछि मैले उसको च्यातिएको जुत्ता काखमा राखेर धेरै रोएँ। पहिलो पटक मलाई आफ्नो गरिबीप्रति घृणा लाग्यो। किनकि भोक सहन सकिन्छ... तर आफ्नै सन्तानले आफ्नो चाहना दबाएर "केही छैन बुबा" भन्नुपर्दा एउटा बुबा भित्रभित्रै हजार पटक मर्छ।

About