@deeqiinadelhi: Only Ciyal Xmr 🩸🫶#deko @FJ Photographer #dekofarahhassan #fjphotographer #deeqiinadelhi

Deko Farah ❤️‍🔥
Deko Farah ❤️‍🔥
Open In TikTok:
Region: SO
Monday 06 July 2026 13:07:41 GMT
24322
1759
18
249

Music

Download

Comments

iosonoshacir
Shacir :
Sarbeeb ayaa ii soo uray 😂😂 @Deko Farah ❤️‍🔥 🫡👑🇸🇴
2026-07-06 17:34:29
1
luulabdi20
Boqorada Raxaween🥰 :
😇😇😇
2026-07-06 13:35:09
1
umu.mustaf.ali
Umu Mustaf Ali :
🥰🥰🥰
2026-07-06 19:09:42
0
nm832487
fosiyo maxmed axmed :
😳😳😳
2026-07-06 19:35:03
0
nacimoabdullahicali0
umu faiza :
😂😂😂😂
2026-07-06 19:58:01
1
boqoradainaxaaji1
maalika💖💖💖 :
😂😂😂
2026-07-07 15:40:28
0
To see more videos from user @deeqiinadelhi, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

احمد، نگین خراسان ای احمد، ای نگین خراسان‌زمین، ای شعلهٔ بیدار در شب‌های آهنین. نامت چو نسیم از دل کوهسار گذشت، آوازه‌ات از قله تا دشت و دیار گذشت. پنجشیر هنوز از نفست جان دارد، هر سنگ آن هزار روایت نهان دارد. چون سرو، سرافراز به میدان ایستادی، با تکیه به ایمان، نه به زر، نه به بادی. فرزند همان خاک، همان آفتابی، از تبار پارس، ز نسل کتابی. در رگ رگ تو عطر زبان پارسی است، آوای کهن، زمزمهٔ فردوسی است. هر واژه‌ات از مهر وطن جان گرفته، از عشق به مردم، دل و ایمان گرفته. ای کاش جهان، غیرت مردان ببیند، آیین وفاداری و پیمان ببیند. نه تیغ، که اندیشه تو را زنده کند، نه کینه، که نام تو را فرسوده کند. خورشید اگر از پشت سحر سر بکشد، از همت مردان چنین بر بکشد. ای لالهٔ روییده ز دامان وطن، ای روشن‌ترین خاطرهٔ کوه و چمن. باشد که به فردای امیدآفرین، لبخند نشیند به لب این سرزمین. باشد که ز بیداد، اثری برنخیزد، از آتش نفرت، شرری برنخیزد. باشد که دوباره گل آزادی و مهر، بشکفد به هر خانه، به هر بام و سپهر. نامت اگر امروز به آوازه رسد، از خدمت و از مهر به این مردم رسد. مانا بمان ای فرزند خراسان بزرگ، ای سرو بلند قامتِ روزان سترگ. تاریخ اگر از مردی و آزادگی است، آن گوهر تابنده ز فرهنگ نیاکان تو است. احمد، تو بمان تا سحر آید ز راه، تا سبز شود باغ امید از دل ماه. زیرا که وطن، خانهٔ فرزندان اوست، آینده از آنِ دل‌های نکوس
احمد، نگین خراسان ای احمد، ای نگین خراسان‌زمین، ای شعلهٔ بیدار در شب‌های آهنین. نامت چو نسیم از دل کوهسار گذشت، آوازه‌ات از قله تا دشت و دیار گذشت. پنجشیر هنوز از نفست جان دارد، هر سنگ آن هزار روایت نهان دارد. چون سرو، سرافراز به میدان ایستادی، با تکیه به ایمان، نه به زر، نه به بادی. فرزند همان خاک، همان آفتابی، از تبار پارس، ز نسل کتابی. در رگ رگ تو عطر زبان پارسی است، آوای کهن، زمزمهٔ فردوسی است. هر واژه‌ات از مهر وطن جان گرفته، از عشق به مردم، دل و ایمان گرفته. ای کاش جهان، غیرت مردان ببیند، آیین وفاداری و پیمان ببیند. نه تیغ، که اندیشه تو را زنده کند، نه کینه، که نام تو را فرسوده کند. خورشید اگر از پشت سحر سر بکشد، از همت مردان چنین بر بکشد. ای لالهٔ روییده ز دامان وطن، ای روشن‌ترین خاطرهٔ کوه و چمن. باشد که به فردای امیدآفرین، لبخند نشیند به لب این سرزمین. باشد که ز بیداد، اثری برنخیزد، از آتش نفرت، شرری برنخیزد. باشد که دوباره گل آزادی و مهر، بشکفد به هر خانه، به هر بام و سپهر. نامت اگر امروز به آوازه رسد، از خدمت و از مهر به این مردم رسد. مانا بمان ای فرزند خراسان بزرگ، ای سرو بلند قامتِ روزان سترگ. تاریخ اگر از مردی و آزادگی است، آن گوهر تابنده ز فرهنگ نیاکان تو است. احمد، تو بمان تا سحر آید ز راه، تا سبز شود باغ امید از دل ماه. زیرا که وطن، خانهٔ فرزندان اوست، آینده از آنِ دل‌های نکوس

About