တစ်ကယ်တော့ မိဘဆိုတာ ဖယောင်းတိုင်လိုပါပဲ သားသမီးတွေ ဘဝ အလင်းရစေဖို့ကို သူတို့ဘဝတွေ ပေးဆပ် လောင်ကျွမ်းခံခဲ့ကြတယ် သားသမီးတွေ ဘဝ အမြင့်ရောက်စေဖို့ နဖူးကချွေး ခြေမကျအောင် ထမ်းတင်ပေးခဲ့ကြတယ် ပင်ပန်းတယ်လို့ မရှိခဲ့ဘူး သားသမီး အနာဂါတ် လှပစေဖို့ သူတို့ အိမ်မက်တွေနဲ့ ဖာထေးပေးခဲ့ကြတယ် ဝန်းရံပေးခဲ့ကြတယ် အရာရာ ပေးဆပ်အနစ်နာ ခံခဲ့ကြတယ် လောကကြီးမှာ... သားသမီးတွေ ဘဝ တောက်ပစေဖို့ ထမင်းကျွေးပြီး အလင်းပေးခဲ့တာဆိုလို့ မိဘတွေပဲ ရှိပါတယ် အဲ့ဒါကြောင့်... မိဘတွေ မပြေလည်ကြပေမယ့် မင်းကို နေရာတစ်ခု ရောက်အောင် ထမ်းတင်ပေးခဲ့တယ်ဆို တာဝန်ကျေပါတယ်လို့ ပြောလို့ရပါတယ်" အမေ... သားသမီးတွေ ကျွေးတာ စားပါဦး ဆိုပြီး ချိုသာတဲ့ အခေါ်အဝေါ်လေးနဲ့ သေပျော်ချင်ရှာတဲ့ အမေ" နောက်ပြီး အမေ အကြောက်ဆုံးတစ်ခုက ဒီအိုကြီးအိုမကြီး ဘာလုပ်နိုင်သေးလို့လဲ ဆိုတဲ့ ငြိုငြင်တဲ့ မျက်လုံး၊ စိမ်းကားတဲ့ စကားလုံးတွေကြား မသေခင်လေး ရှင်သန်ဖို့အရေး ထမင်းတစ်လုပ်ကို မျက်ရည်နဲ့နယ်ပြီး မျိုချရမှာကို အမေ... အကြောက်ဆုံးပါပဲ သားတို့ သမီးတို့ရယ်။ #‌မူရင်းစာရေးသားသူကိုcrd ပေးပါတယ်# - @ko.swe.gyi6