@shakeel_writ8ss_110: REPOST-REQUEST-🙏 #sindhistatus #fypシ゚viral🖤tiktok #100kfollowers #virl_video #growmyaccount✅♥️

𝐒 𝐇 𝐀 𝐊 𝐄 𝐄 𝐋 🧿
𝐒 𝐇 𝐀 𝐊 𝐄 𝐄 𝐋 🧿
Open In TikTok:
Region: PK
Tuesday 25 August 2026 02:48:37 GMT
48934
11210
543
726

Music

Download

Comments

kamran_chandio_09
𝙺𝙰𝙼𝚁𝙰𝙽_❤️‍🩹 :
plz reply me 🙏🥺
2026-08-25 06:04:58
0
muhammad.fiaz3922
SSSSS :
🥰
2026-08-25 08:42:01
1
user6823731625581
user6823731625581 :
👁️
2026-08-25 16:08:36
0
saeedali38806
saeedali :
right 👍👍
2026-08-25 15:39:23
0
user2e3waximvx
วิไช_แก้วดาลาวง :
เยี่ยม
2026-08-25 14:33:31
0
user2496598147783i
Allah dita pahore :
2026-08-25 09:32:30
0
mrs.hussnain.junej
Mrs hussnain junejo ❤️🥰 :
Masni
2026-08-25 19:30:23
0
amiarkhan80
✅🚩✌️A꧁ঔৣ☬✞𝓓𝖔𝖓✞☬ঔৣ꧂N✌️🚩✅ :
🌹🌹🌹
2026-08-25 19:36:09
0
khalid.hussan78
Khalid Hussan :
😁😁😁
2026-08-25 19:15:44
0
kingsamoon13
kingsamoon :
🥰🥰🥰
2026-08-25 19:27:19
0
sardra184
Sardar :
🥰🥰🥰
2026-08-25 19:23:06
0
khalid.hussan78
Khalid Hussan :
😳😳😳
2026-08-25 19:15:44
0
user7946670952093sk
user7946670952093s :
🥰🥰🥰
2026-08-25 18:52:46
0
user8610960616148
farmanali :
🥰🥰🥰
2026-08-25 19:21:13
0
guhlam.fareed087
Guhlam Fareed :
🥰🥰🥰🥰
2026-08-25 18:55:02
0
sardaralisardaral9013
SarDar Ali BiKaK KiNg :
😳😳😳
2026-08-25 18:54:34
0
sardaralisardaral9013
SarDar Ali BiKaK KiNg :
🥰🥰🥰
2026-08-25 18:54:32
0
sardaralisardaral9013
SarDar Ali BiKaK KiNg :
😳😳😳
2026-08-25 18:54:27
0
sardaralisardaral9013
SarDar Ali BiKaK KiNg :
🥰🥰🥰
2026-08-25 18:54:23
0
amiarkhan80
✅🚩✌️A꧁ঔৣ☬✞𝓓𝖔𝖓✞☬ঔৣ꧂N✌️🚩✅ :
💔💔💔
2026-08-25 19:36:09
0
user6986842870387
JaiRam :
🥰🥰🥰
2026-08-25 18:52:13
0
heesbani55
🥀U♥️z🥀a♥️I🥀b♥️ :
🥰🥰🥰
2026-08-25 05:53:53
0
To see more videos from user @shakeel_writ8ss_110, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

Kimsesiz değilsin evlat bu bayrak, bu vatan senin.🇹🇷  Kışlanın meydanı o gün hiç olmadığı kadar kalabalıktı.Az önce yemin töreni sona ermişti. Ülkesine bayrağına ve vatanına bağlılık yemini eden askerler dimdik sıralar hâlinde duruyor, karşılarında onları izleyen ailelerin gözlerinde ise  tarifsiz bir gurur vardı.İstiklal Marşı’nın ardından yükselen komut sesleri hâlâ meydanda yankılanıyordu. Genç askerlerin gür sesleri anne babaların yüreğine dokunmuştu.Anne babalar evlatlarına bakmaya doyamıyordu. Kimi telefonuyla o anları ölümsüzleştiriyor kimi gözyaşlarını saklamaya çalışıyor, kimi de birazdan kendisine doğru koşarak gelecek evladını bekliyordu.Yıllardır büyüttükleri çocuklarını şimdi üniforma içinde karşılarında görmek göğüslerini gururla kabartıyordu. Tören dağılmıştı.Yüzlerce insan kışlanın avlusunu kavuşmanın sıcaklığıyla doldurmuştu. Kimi anne oğluna sarılıyor, kimi baba gururla omzuna dokunuyor, kardeşler birbirine sokuluyor, fotoğraflar çekiliyor, gözyaşları ve gülüşler birbirine karışıyordu. Ama o kalabalığın içinde kimsenin fark etmediği biri vardı. Bir asker… Birazdan gözleri kendi ailesini arayacak fakat bulamayacaktı. Kalabalıklar yavaş yavaş dağılmaya başladı.Herkes sevdiklerine sarılırken o sessizce onları izliyordu. Her sarılış yüreğindeki özlemi biraz daha büyütüyordu.Keşke annesi de babasıda burada olsaydı.Göğüsleri gururla kabarmış halde  ona sarılsaydılar. Özlemini duyduğu insanlar çoktan toprağa karışmıştı.Bugün onların yokluğunu her zamankinden daha derinden hissetti yüreğinde. Başını kaldırdı.Gökyüzüne baktı. İçinden sessizce bir asker selamı gönderdi sevdiklerine; “Beni gördünüz mü bugün yemin ettim.”dercesine.Tam o sırada üniformasının üzerine güneşten ince bir huzme düştü.Bir an durdu. Sanki gökyüzünden ona gönderilmiş küçük bir işaretti.Sonra dimdik duran omuzları yavaşça çöktü.Boynu büküldü.Gözlerinden süzülen yaşlar toprağa damladı. Toprak onun gözyaşlarını sessizce içine kabul etti.Sessizce gözyaşlarını sildi.Tören alanı dağıldıkça yalnızlığını daha derinden hissetti. Uzaktan  bir süredir onu izleyen komutanın yüreği bu manzaraya dayanamadı.Yanına doğru yürüdü. “Ne oldu evladım? Herkes sevdikleriyle gitti.Senin kimsen yok mu?” Başını kaldırdı.Gözleri doluydu. “Yok komutanım.” Bir an sustu.Başını önüne eğdi. “Ben hem öksüzüm hem yetimim komutanım. Gelecek kimsem yok.” Komutanın da gözleri doldu.Bir şey söylemeden kollarını açtı. “Gel buraya evlat.” Asker önce şaşırdı. Sonra kendini komutanının kollarına bıraktı. Komutan onu sımsıkı sarıp kulağına fısıldadı: “Ben varım oğlum… Koskoca devletin var. Sen yalnız değilsin.” O anda asker içinde ne varsa o sarılışın içinde bıraktı.Ağladı… Komutan da ağlıyordu.Bir eliyle askerin sırtını sıvazlıyor diğer eliyle gözyaşlarını siliyordu.Az önce yüzlerce insanın doldurduğu meydanda artık sadece ikisi kalmıştı. Bir asker,bir komutan gökyüzümde dalgalanan bayrak ve kocaman bir sessizlik.Komutan bir süre sonra derin bir nefes aldı askerin yüzünü ellerinin arasına aldı.Alnından öperek; “Bak evlat itiraz istemem bu hafta sonu benim misafirim olacaksın.Sende benim bir evladımsın artık “dedi. Asker gözyaşları içinde ona baktı.Komutan gülümsedi. “Beni de bir baban say.” Askerin gözlerinden yeniden yaşlar süzüldü.Bu kez yalnızlığın gözyaşları değildi.Uzun yıllar sonra hayatında ilk defa biri ona  ben varım demişti. Ve bazen insanın hayatını değiştiren şey çok büyük sözler değil, sadece birinin size sımsıkı sarılıp,“sen yalnız değilsin gel evlat  deyişiydi… 19/09/2026 Nevin Aktekin Gülfırat  #asker #türk #hikaye #nevinaktekingülfırat #reels
Kimsesiz değilsin evlat bu bayrak, bu vatan senin.🇹🇷 Kışlanın meydanı o gün hiç olmadığı kadar kalabalıktı.Az önce yemin töreni sona ermişti. Ülkesine bayrağına ve vatanına bağlılık yemini eden askerler dimdik sıralar hâlinde duruyor, karşılarında onları izleyen ailelerin gözlerinde ise tarifsiz bir gurur vardı.İstiklal Marşı’nın ardından yükselen komut sesleri hâlâ meydanda yankılanıyordu. Genç askerlerin gür sesleri anne babaların yüreğine dokunmuştu.Anne babalar evlatlarına bakmaya doyamıyordu. Kimi telefonuyla o anları ölümsüzleştiriyor kimi gözyaşlarını saklamaya çalışıyor, kimi de birazdan kendisine doğru koşarak gelecek evladını bekliyordu.Yıllardır büyüttükleri çocuklarını şimdi üniforma içinde karşılarında görmek göğüslerini gururla kabartıyordu. Tören dağılmıştı.Yüzlerce insan kışlanın avlusunu kavuşmanın sıcaklığıyla doldurmuştu. Kimi anne oğluna sarılıyor, kimi baba gururla omzuna dokunuyor, kardeşler birbirine sokuluyor, fotoğraflar çekiliyor, gözyaşları ve gülüşler birbirine karışıyordu. Ama o kalabalığın içinde kimsenin fark etmediği biri vardı. Bir asker… Birazdan gözleri kendi ailesini arayacak fakat bulamayacaktı. Kalabalıklar yavaş yavaş dağılmaya başladı.Herkes sevdiklerine sarılırken o sessizce onları izliyordu. Her sarılış yüreğindeki özlemi biraz daha büyütüyordu.Keşke annesi de babasıda burada olsaydı.Göğüsleri gururla kabarmış halde ona sarılsaydılar. Özlemini duyduğu insanlar çoktan toprağa karışmıştı.Bugün onların yokluğunu her zamankinden daha derinden hissetti yüreğinde. Başını kaldırdı.Gökyüzüne baktı. İçinden sessizce bir asker selamı gönderdi sevdiklerine; “Beni gördünüz mü bugün yemin ettim.”dercesine.Tam o sırada üniformasının üzerine güneşten ince bir huzme düştü.Bir an durdu. Sanki gökyüzünden ona gönderilmiş küçük bir işaretti.Sonra dimdik duran omuzları yavaşça çöktü.Boynu büküldü.Gözlerinden süzülen yaşlar toprağa damladı. Toprak onun gözyaşlarını sessizce içine kabul etti.Sessizce gözyaşlarını sildi.Tören alanı dağıldıkça yalnızlığını daha derinden hissetti. Uzaktan bir süredir onu izleyen komutanın yüreği bu manzaraya dayanamadı.Yanına doğru yürüdü. “Ne oldu evladım? Herkes sevdikleriyle gitti.Senin kimsen yok mu?” Başını kaldırdı.Gözleri doluydu. “Yok komutanım.” Bir an sustu.Başını önüne eğdi. “Ben hem öksüzüm hem yetimim komutanım. Gelecek kimsem yok.” Komutanın da gözleri doldu.Bir şey söylemeden kollarını açtı. “Gel buraya evlat.” Asker önce şaşırdı. Sonra kendini komutanının kollarına bıraktı. Komutan onu sımsıkı sarıp kulağına fısıldadı: “Ben varım oğlum… Koskoca devletin var. Sen yalnız değilsin.” O anda asker içinde ne varsa o sarılışın içinde bıraktı.Ağladı… Komutan da ağlıyordu.Bir eliyle askerin sırtını sıvazlıyor diğer eliyle gözyaşlarını siliyordu.Az önce yüzlerce insanın doldurduğu meydanda artık sadece ikisi kalmıştı. Bir asker,bir komutan gökyüzümde dalgalanan bayrak ve kocaman bir sessizlik.Komutan bir süre sonra derin bir nefes aldı askerin yüzünü ellerinin arasına aldı.Alnından öperek; “Bak evlat itiraz istemem bu hafta sonu benim misafirim olacaksın.Sende benim bir evladımsın artık “dedi. Asker gözyaşları içinde ona baktı.Komutan gülümsedi. “Beni de bir baban say.” Askerin gözlerinden yeniden yaşlar süzüldü.Bu kez yalnızlığın gözyaşları değildi.Uzun yıllar sonra hayatında ilk defa biri ona ben varım demişti. Ve bazen insanın hayatını değiştiren şey çok büyük sözler değil, sadece birinin size sımsıkı sarılıp,“sen yalnız değilsin gel evlat deyişiydi… 19/09/2026 Nevin Aktekin Gülfırat #asker #türk #hikaye #nevinaktekingülfırat #reels

About