@tiffany_e: crying 😭😭 #relatable #student #fyp #lagostiktok🇳🇬

tiffany 💓
tiffany 💓
Open In TikTok:
Region: NG
Wednesday 02 September 2026 11:39:47 GMT
127643
28604
227
3007

Music

Download

Comments

wea_ti
Princessomojefe_💋💋💋 :
I will soon go for nysc 😭😂
2026-09-02 17:41:33
389
tayo_x_
Omotayo💕 :
I’m so depressed
2026-09-02 16:53:59
98
sani2bad
B A S I L🎖️ :
One of the reasons why I can’t even start any talking stage because the next question is what do you do😭
2026-09-02 21:31:31
10
iam__valeriee
Valerie Alex :
I still dy talk I just graduated😂 it’s been 2 years
2026-09-02 23:09:57
7
summerot7
summerOT7 :
Girlll😭 I signed out last week and I've never been so confused in my life😂
2026-09-02 19:48:25
112
boboluvsister
Lia :
Bro I just say I exist🤣 no be me Una go put for talk
2026-09-02 14:39:43
134
_kokobutta
Whoiskoko? :
That’s why I enrolled for a masters immediately
2026-09-02 20:31:43
24
lawalfaheedah_4
Fa Hee Dah🌻 :
I’ll just say ex Corper jeje
2026-09-02 19:37:16
9
ai_dee28
ai_dee28 :
I’m a graduate 😂
2026-09-02 18:58:52
6
only1__preye
only1__preye :
I’m a lawyer, though unemployed but yeah same difference 😒
2026-09-02 17:46:09
9
.adejare_
𝐀𝐤𝐢𝐧𝐛𝐨𝐲𝐨𝐂𝐨𝐦𝐟𝐨𝐫𝐭 :
I’m a Corper 😹
2026-09-02 14:59:20
7
To see more videos from user @tiffany_e, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

“Artık Ağlamıyordu…” Çocuk servisinde çalışan genç bir hemşire, küçük bir erkek çocuğunu ilk gördüğünde onu hiç unutamayacağını bilmiyordu. Yaklaşık iki yaşındaydı. Annesi, geçici bir sağlık problemi nedeniyle birkaç hafta hastaneye yatmak zorunda kalmıştı. O dönemin kuralları gereği çocuk annesinin yanında kalamıyordu. İlk gün… Annesi odadan çıkar çıkmaz kapıya koştu. Dakikalarca ağladı. Kucağa alınmak istedi. Koridordan geçen her kadına umutla baktı. Sanki annesi geri gelecekmiş gibi kapıya gözünü dikti. İkinci gün yine ağladı. Üçüncü gün de… Sonra ağlamaları azalmaya başladı. Hemşireler bunu görünce birbirlerine, “Sanırım artık alıştı.” demeye başladılar. Ama içlerinden biri bir şeylerin ters gittiğini hissediyordu. Çocuk artık ağlamıyordu. Çünkü artık kimseye elini uzatmıyordu. Oyuncak uzatıldığında tepki vermiyordu. Gülmüyordu. Kapıya da bakmıyordu. Annesi haftalar sonra geri geldiğinde ise herkes şaşkınlık içindeydi. Çocuk annesine koşmadı. Sarılmadı. Sadece baktı. Sanki onu tanıyordu ama ona ulaşmaya çalışacak gücü kalmamış gibiydi. İşte araştırmacılar bu tür gözlemleri yıllar boyunca incelediler. Ve önemli bir şeyi fark ettiler: Bir çocuk, uzun süre karşılık alamadığında bazen ağlamayı bırakır. Ama bu her zaman “alıştığı” anlamına gelmez. Bazen, sesini duyuramayacağını düşündüğü için vazgeçer. İşte bu yüzden uzmanlar bugün ebeveynlere şunu hatırlatıyor: Bir çocuğun sessizleşmesi, her zaman iyiye işaret değildir. Bazen en çok yardıma ihtiyaç duyduğu an, en sessiz olduğu andır. Esinlenilen kaynaklar: René Spitz’in anne yoksunluğu gözlemleri, John Bowlby’nin bağlanma kuramı, Mary Ainsworth’un güvenli bağlanma araştırmaları. #anneçocuk #annelik #çocuk #hastalık #çocukpsikolojisi
“Artık Ağlamıyordu…” Çocuk servisinde çalışan genç bir hemşire, küçük bir erkek çocuğunu ilk gördüğünde onu hiç unutamayacağını bilmiyordu. Yaklaşık iki yaşındaydı. Annesi, geçici bir sağlık problemi nedeniyle birkaç hafta hastaneye yatmak zorunda kalmıştı. O dönemin kuralları gereği çocuk annesinin yanında kalamıyordu. İlk gün… Annesi odadan çıkar çıkmaz kapıya koştu. Dakikalarca ağladı. Kucağa alınmak istedi. Koridordan geçen her kadına umutla baktı. Sanki annesi geri gelecekmiş gibi kapıya gözünü dikti. İkinci gün yine ağladı. Üçüncü gün de… Sonra ağlamaları azalmaya başladı. Hemşireler bunu görünce birbirlerine, “Sanırım artık alıştı.” demeye başladılar. Ama içlerinden biri bir şeylerin ters gittiğini hissediyordu. Çocuk artık ağlamıyordu. Çünkü artık kimseye elini uzatmıyordu. Oyuncak uzatıldığında tepki vermiyordu. Gülmüyordu. Kapıya da bakmıyordu. Annesi haftalar sonra geri geldiğinde ise herkes şaşkınlık içindeydi. Çocuk annesine koşmadı. Sarılmadı. Sadece baktı. Sanki onu tanıyordu ama ona ulaşmaya çalışacak gücü kalmamış gibiydi. İşte araştırmacılar bu tür gözlemleri yıllar boyunca incelediler. Ve önemli bir şeyi fark ettiler: Bir çocuk, uzun süre karşılık alamadığında bazen ağlamayı bırakır. Ama bu her zaman “alıştığı” anlamına gelmez. Bazen, sesini duyuramayacağını düşündüğü için vazgeçer. İşte bu yüzden uzmanlar bugün ebeveynlere şunu hatırlatıyor: Bir çocuğun sessizleşmesi, her zaman iyiye işaret değildir. Bazen en çok yardıma ihtiyaç duyduğu an, en sessiz olduğu andır. Esinlenilen kaynaklar: René Spitz’in anne yoksunluğu gözlemleri, John Bowlby’nin bağlanma kuramı, Mary Ainsworth’un güvenli bağlanma araştırmaları. #anneçocuk #annelik #çocuk #hastalık #çocukpsikolojisi

About