@alina.jochimsen: „Wenn Ihr einen Hund habt, dann könnt Ihr nie wieder ausschlafen“

Alina🧚🏽‍♀️
Alina🧚🏽‍♀️
Open In TikTok:
Region: DE
Sunday 27 September 2026 06:36:24 GMT
113971
13356
14
35

Music

Download

Comments

johannaluisaaa
johanna :
meiner wartet schon ganz geduldig dass wir endlich aufstehen😭
2026-09-27 07:08:49
332
annikaott120900
Annika- Xenia Ott :
so wie sie eingerollt ist sieht sie grad aus wie ein Croissant 😂🐶
2026-09-27 07:08:15
94
fabikrissi
Fabi&Krissi :
Unsere ist auch ein Langschläfer
2026-09-27 09:17:56
19
balouthefrenchie
balouthefrenchie :
Meiner ist leider Frühaufsteher 😭
2026-10-14 04:41:16
0
lisamariexaf
Lisa-Marie Lehnberg :
Meine Mutter hat immer gesagt "dann musst du auch bei Wind und Wetter mit ihm raus" Mein Hund heute geht nicht raus wenn es regnet 😅
2026-09-27 11:21:16
2
denise.n_02
Denise :
Wenn ich meinen früh nicht 5 mal wecken würde, würde er wahrscheinlich gar nicht aufstehen 😂
2026-09-27 07:16:28
4
manuela_s98
Manuela Schmidt :
Unsere Hündin ist Wochenends auch mega entspannt, wenn wir gegen 8:30 dann aufstehen würde sie manchmal am liebsten liegen bleiben😂
2026-09-27 16:30:11
0
elke.hummel
Elke 224 :
Da hast du Glück,ich muss jeden Morgen um halb sieben aufstehen, aber eher weil er fressen muss,sonst muss er sich übergeben.
2026-09-27 09:54:31
0
charlieemy1
Isabell :
Ist bei mir auch so 🤣😂
2026-09-27 06:42:57
2
joy.stpp
Joy :
Alina woher hast du die schöne Streifen Bettwäsche ?🥰
2026-09-27 08:57:12
0
lerch90
Lerch90 :
um welche zeit war das
2026-09-27 11:18:18
1
braun.br1
Braun Bär :
Herrchen und Frauchen:“ Gassi gehen?“ Hund:“nein danke, ich suche mir nachher ein Plätzchen im Haus für mein Geschäft!“
2026-10-14 11:18:15
0
lara_weinberg
lara_weinberg :
😁😁😁
2026-10-05 02:12:16
0
user6760399209029
سليمان ادريس عبدالله ادم محمد :
@🥰
2026-10-06 18:56:41
0
To see more videos from user @alina.jochimsen, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

Mana, hikoyaning davomi♥️ Oradan yana uch oy o‘tdi. Qiz asta-sekin hayotga qaytishga harakat qilardi. Ammo yuragining bir chetida hamon yigitga bo‘lgan muhabbat yashardi. Bir kuni kechasi uning telefoniga notanish raqamdan qo‘ng‘iroq bo‘ldi. Qiz: Allo, kim bu? Sukut… Qiz: Allo? Eshityapsizmi? Birdan telefon ortidan tanish ovoz eshitildi. Bola: Hali ham meni kutyapsanmi?.. Qizning qo‘lidagi telefon tushib ketay dedi. Bu ovozni u minglab ovozlar orasidan ham tanirdi. Qiz: Yo‘q… Bu mumkin emas… Siz… Siz axir… Bola: Ha, sevgilim. Menman… Qiz yig‘lab yubordi. Qiz: Siz kimsiz o‘zi?! Nega bunday qilyapsiz?! Men sizni bir yil yig‘lab kutdim! Har kuni ovozingizni eshitib, qaytishingizni so‘radim! Siz esa… Bola: Meni kechir… Qiz: Yo‘q! Menga «kechir» demang! Faqat bitta narsani ayting… Siz haqiqatan ham tirikmisiz? Bola: Ha, sevgilim. Men tirikman. Ma’lum bo‘lishicha, yigit og‘ir kasallikdan keyin davolanish uchun uzoq vaqt boshqa shaharda qolgan edi. Uning ahvoli juda og‘irlashgan paytda yaqinlari qizga haqiqatni aytishga ulgurishmagan. Keyinchalik esa yigitning o‘zi ham qizga bog‘lana olmagan. Uning do‘sti esa yigitning qaytmasligidan qo‘rqib, hammasi tugadi deb o‘ylagan edi. Qiz: Qayerdasiz hozir? Bola: O‘sha eski bog‘daman… Qiz hech narsani o‘ylamasdan ko‘chaga yugurdi. U bog‘ga yetib kelganida, o‘rindiq yonida bir yigit turardi. Qiz sekin yaqinlashdi. Yigit ortiga o‘girildi. Bu — uning sevgilisi edi. Bir yil davomida faqat tushlarida ko‘rgan, suratlaridan sog‘ingan, ovozini eshitib yig‘lagan insoni qarshisida turardi. Qiz: Rostdan ham sizmisiz?.. Bola ko‘zlariga yosh olib, bosh irg‘adi. Bola: Menman, sevgilim… Qiz uning ko‘ksiga boshini qo‘yib yig‘ladi. Qiz: Men sizni yomon ko‘raman! Juda yomon ko‘raman! Nega meni shuncha kutdirdingiz?! Bola uni bag‘riga bosib, titroq ovozda javob berdi: Bola: Bilaman… Men senga juda ko‘p og‘riq berdim. Lekin bir narsani bilishingni istayman: men ham seni bir kun ko‘rish umidida yashadim. Qiz uning yuziga qaradi. Qiz: Endi yana ketib qolmaysizmi? Bola qizning qo‘llarini ushladi. Bola: Endi hech qanday va’da bermayman, sevgilim. Faqat bitta narsani va’da qilaman: agar hayot bizga yana bir imkon bergan bo‘lsa, men bu safar sen bilan har bir kunning qadriga yetaman. Qiz yig‘lagancha jilmaydi. Qiz: Men sizni har kuni kutdim… Bola: Bilaman. Qiz: Har kuni ovozingizni tingladim… Bola: Bilaman, sevgilim… Qiz: Men sizni unutolmadim… Bola uning peshonasidan mehr bilan o‘pib, pichirladi: Bola: Unda endi meni kutma… Qiz hayron bo‘lib unga qaradi. Bola jilmaydi. Bola: Chunki men qaytdim. ❤️‍🩹 O‘sha kuni ular eski bog‘dan birga chiqib ketishdi. Qiz yigitning qo‘lini mahkam ushlagancha yurardi. Go‘yo qo‘yib yuborsa, u yana yo‘qolib qoladigandek… Yigit esa uning qo‘lini yanada mahkamroq ushladi. Chunki bu safar u ham qizni yo‘qotishdan qo‘rqardi. Ba’zan muhabbatning eng katta mo‘jizasi — ketgan insonning qaytishi emas, taqdir ularga yana bir imkon berishidir. ❤️
Mana, hikoyaning davomi♥️ Oradan yana uch oy o‘tdi. Qiz asta-sekin hayotga qaytishga harakat qilardi. Ammo yuragining bir chetida hamon yigitga bo‘lgan muhabbat yashardi. Bir kuni kechasi uning telefoniga notanish raqamdan qo‘ng‘iroq bo‘ldi. Qiz: Allo, kim bu? Sukut… Qiz: Allo? Eshityapsizmi? Birdan telefon ortidan tanish ovoz eshitildi. Bola: Hali ham meni kutyapsanmi?.. Qizning qo‘lidagi telefon tushib ketay dedi. Bu ovozni u minglab ovozlar orasidan ham tanirdi. Qiz: Yo‘q… Bu mumkin emas… Siz… Siz axir… Bola: Ha, sevgilim. Menman… Qiz yig‘lab yubordi. Qiz: Siz kimsiz o‘zi?! Nega bunday qilyapsiz?! Men sizni bir yil yig‘lab kutdim! Har kuni ovozingizni eshitib, qaytishingizni so‘radim! Siz esa… Bola: Meni kechir… Qiz: Yo‘q! Menga «kechir» demang! Faqat bitta narsani ayting… Siz haqiqatan ham tirikmisiz? Bola: Ha, sevgilim. Men tirikman. Ma’lum bo‘lishicha, yigit og‘ir kasallikdan keyin davolanish uchun uzoq vaqt boshqa shaharda qolgan edi. Uning ahvoli juda og‘irlashgan paytda yaqinlari qizga haqiqatni aytishga ulgurishmagan. Keyinchalik esa yigitning o‘zi ham qizga bog‘lana olmagan. Uning do‘sti esa yigitning qaytmasligidan qo‘rqib, hammasi tugadi deb o‘ylagan edi. Qiz: Qayerdasiz hozir? Bola: O‘sha eski bog‘daman… Qiz hech narsani o‘ylamasdan ko‘chaga yugurdi. U bog‘ga yetib kelganida, o‘rindiq yonida bir yigit turardi. Qiz sekin yaqinlashdi. Yigit ortiga o‘girildi. Bu — uning sevgilisi edi. Bir yil davomida faqat tushlarida ko‘rgan, suratlaridan sog‘ingan, ovozini eshitib yig‘lagan insoni qarshisida turardi. Qiz: Rostdan ham sizmisiz?.. Bola ko‘zlariga yosh olib, bosh irg‘adi. Bola: Menman, sevgilim… Qiz uning ko‘ksiga boshini qo‘yib yig‘ladi. Qiz: Men sizni yomon ko‘raman! Juda yomon ko‘raman! Nega meni shuncha kutdirdingiz?! Bola uni bag‘riga bosib, titroq ovozda javob berdi: Bola: Bilaman… Men senga juda ko‘p og‘riq berdim. Lekin bir narsani bilishingni istayman: men ham seni bir kun ko‘rish umidida yashadim. Qiz uning yuziga qaradi. Qiz: Endi yana ketib qolmaysizmi? Bola qizning qo‘llarini ushladi. Bola: Endi hech qanday va’da bermayman, sevgilim. Faqat bitta narsani va’da qilaman: agar hayot bizga yana bir imkon bergan bo‘lsa, men bu safar sen bilan har bir kunning qadriga yetaman. Qiz yig‘lagancha jilmaydi. Qiz: Men sizni har kuni kutdim… Bola: Bilaman. Qiz: Har kuni ovozingizni tingladim… Bola: Bilaman, sevgilim… Qiz: Men sizni unutolmadim… Bola uning peshonasidan mehr bilan o‘pib, pichirladi: Bola: Unda endi meni kutma… Qiz hayron bo‘lib unga qaradi. Bola jilmaydi. Bola: Chunki men qaytdim. ❤️‍🩹 O‘sha kuni ular eski bog‘dan birga chiqib ketishdi. Qiz yigitning qo‘lini mahkam ushlagancha yurardi. Go‘yo qo‘yib yuborsa, u yana yo‘qolib qoladigandek… Yigit esa uning qo‘lini yanada mahkamroq ushladi. Chunki bu safar u ham qizni yo‘qotishdan qo‘rqardi. Ba’zan muhabbatning eng katta mo‘jizasi — ketgan insonning qaytishi emas, taqdir ularga yana bir imkon berishidir. ❤️

About