1. Home
  2. Detail

@hong.wayy: Bên này 20 t

Way
Way
Open In TikTok:
Region: VN
Saturday 24 October 2026 07:35:44 GMT
121
22
0
0

Music

Download

No Watermark .mp4 (1.87MB) No Watermark(HD) .mp4 (1.87MB) Watermark .mp4 (2.36MB) Music .mp3

Comments

There are no more comments for this video.
To see more videos from user @hong.wayy, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

The Philippines earthquake at 7.8 magnitude has caused a lot of damage with a lot of people having a lot of concerns. Let’s discuss what some of those concerns are and let’s discuss what actually is going on in the end.#philippines #weather
The Philippines earthquake at 7.8 magnitude has caused a lot of damage with a lot of people having a lot of concerns. Let’s discuss what some of those concerns are and let’s discuss what actually is going on in the end.#philippines #weather
You got a lady
You got a lady
Police Find Dead Daughter Under Passed-Out Parents #cops #copsoftiktok
Police Find Dead Daughter Under Passed-Out Parents #cops #copsoftiktok
Kind Biker Helps Old Man Park His Car
Kind Biker Helps Old Man Park His Car
#fyp #foryoupage #viral #laugh
#fyp #foryoupage #viral #laugh
Sağken kıymetimi bilmeyenlere bir sözüm var: Ben öldüğümde arkamdan güzel cümleler kurmayın. “Çok iyi insandı.” “Kimseyi kırmazdı.” “Yeri doldurulmazdı.” “Keşke biraz daha kıymetini bilseydik…” Demeyin. Çünkü ben bunları duymak için yaşamıyorum. Ben, hayattayken bir çift güzel sözün, içten bir selamın, samimi bir hâl hatırın peşindeydim. Bir insanın yanında olduğumu bilmesini değil, yanımdayken değerli olduğumu hissetmeyi istedim. Ama bazıları insanın varlığına alışınca, onu kaybetme ihtimalini unutuyor. Sanıyorlar ki hep orada olacağım. Hep arayacağım. Hep affedeceğim. Hep bekleyeceğim. Hep aynı kapıyı çalacağım. Oysa hiçbir insanın ömrü, başkalarının ihmallerine yetecek kadar uzun değildir. Bir gün susarım. Bir gün aramam. Bir gün beklemem. Bir gün giderim. Ve o gün, belki de yıllarca görmezden geldiğiniz bir insanın yokluğu, hayatınızın en büyük sessizliğine dönüşür. İşte o zaman mezarıma gelip ağlamayın. Çünkü gözyaşı, zamanında söylenmeyen güzel sözlerin telafisi değildir. Çiçek bırakmayın. Çünkü ben yaşarken bir tebessümü çok gördüyseniz, öldüğümde mezarıma bıraktığınız çiçeklerin hiçbir anlamı yok. Arkamdan “çok özledik” demeyin. Ben yanınızdayken özlenmeye değil, değer görmeye ihtiyacım vardı. Ve eğer bir gün mezar taşıma bir şey yazmak isterseniz, sakın beni öven cümleler yazmayın. Şunu yazın: “Burada, yaşarken kıymeti bilinmeyen biri yatıyor. Biz onun değerini, toprağa verdikten sonra anladık.” Belki o yazıyı okuyan biri, henüz hayatta olan birinin kıymetini anlamayı öğrenir. Çünkü ölümden sonra söylenen her güzel söz, yaşarken esirgenen bir güzel sözün gölgesinde kalır. Unutmayın: İnsan mezar başında sevilmez. İnsan, hayattayken sevilir. Kıymetini bilmediğiniz insanı kaybettikten sonra özlemeniz, onu değil; kendi ihmallerinizi özlediğiniz anlamına gelir. Ben öldüğümde değil, şimdi anlayın kıymetimi. Çünkü yarın çok geç olabilir. Ve bazı “keşke”ler vardır… Bir ömür mezar taşından daha ağırdır.
Sağken kıymetimi bilmeyenlere bir sözüm var: Ben öldüğümde arkamdan güzel cümleler kurmayın. “Çok iyi insandı.” “Kimseyi kırmazdı.” “Yeri doldurulmazdı.” “Keşke biraz daha kıymetini bilseydik…” Demeyin. Çünkü ben bunları duymak için yaşamıyorum. Ben, hayattayken bir çift güzel sözün, içten bir selamın, samimi bir hâl hatırın peşindeydim. Bir insanın yanında olduğumu bilmesini değil, yanımdayken değerli olduğumu hissetmeyi istedim. Ama bazıları insanın varlığına alışınca, onu kaybetme ihtimalini unutuyor. Sanıyorlar ki hep orada olacağım. Hep arayacağım. Hep affedeceğim. Hep bekleyeceğim. Hep aynı kapıyı çalacağım. Oysa hiçbir insanın ömrü, başkalarının ihmallerine yetecek kadar uzun değildir. Bir gün susarım. Bir gün aramam. Bir gün beklemem. Bir gün giderim. Ve o gün, belki de yıllarca görmezden geldiğiniz bir insanın yokluğu, hayatınızın en büyük sessizliğine dönüşür. İşte o zaman mezarıma gelip ağlamayın. Çünkü gözyaşı, zamanında söylenmeyen güzel sözlerin telafisi değildir. Çiçek bırakmayın. Çünkü ben yaşarken bir tebessümü çok gördüyseniz, öldüğümde mezarıma bıraktığınız çiçeklerin hiçbir anlamı yok. Arkamdan “çok özledik” demeyin. Ben yanınızdayken özlenmeye değil, değer görmeye ihtiyacım vardı. Ve eğer bir gün mezar taşıma bir şey yazmak isterseniz, sakın beni öven cümleler yazmayın. Şunu yazın: “Burada, yaşarken kıymeti bilinmeyen biri yatıyor. Biz onun değerini, toprağa verdikten sonra anladık.” Belki o yazıyı okuyan biri, henüz hayatta olan birinin kıymetini anlamayı öğrenir. Çünkü ölümden sonra söylenen her güzel söz, yaşarken esirgenen bir güzel sözün gölgesinde kalır. Unutmayın: İnsan mezar başında sevilmez. İnsan, hayattayken sevilir. Kıymetini bilmediğiniz insanı kaybettikten sonra özlemeniz, onu değil; kendi ihmallerinizi özlediğiniz anlamına gelir. Ben öldüğümde değil, şimdi anlayın kıymetimi. Çünkü yarın çok geç olabilir. Ve bazı “keşke”ler vardır… Bir ömür mezar taşından daha ağırdır.

About

Legal