@urumaa0: #alyasometimeshidesherfeelingsinrussian #alisamikhailovnakujou #alya #roshidere #taosqd #zxesquad #editingnews ・ Upload Method → @editingnews.com​

sho
sho
Open In TikTok:
Region: JP
Saturday 31 October 2026 11:44:14 GMT
7283
2035
33
151

Music

Download

Comments

jed.chang35
Jed(*☻-☻*) :
My baby!
2026-11-01 00:24:36
1
saine_vfx
Saine :
Sho💓
2026-10-31 11:49:54
10
tomorrow_ab
Divine :
2026-10-31 12:01:50
3
danzz08_2
danzz08/2 :
Снежная королева
2026-11-01 09:30:54
1
supremestar1429
太宰小可愛 :
Peak🔥
2026-10-31 14:17:02
2
skye_kujou
🤍𝐒𝐤𝐲𝐞𝐊𝐮𝐣𝐨𝐮🤍 :
2026-10-31 11:59:44
3
svolver5
Svolver :
Queen 👑
2026-10-31 14:50:26
2
matsuda457
matsuda :
Имбулечка 🔥🔥🔥
2026-11-01 02:45:12
1
bloxi_73
gunapro99 :
2026-10-31 12:24:03
3
elchxbolu
アリヤ・ロシデレ :
2026-10-31 17:19:54
2
wilson_yegros
Wilson Steven Yegros :
my wife
2026-10-31 11:48:32
2
kr1t.metht13
ᚱᚢᚾᚾᚨᚲᚱᛁᛏ.×¹³ :
2026-11-01 07:05:14
1
peljmen3
peljmen :
2026-10-31 12:57:32
2
nxjrgamer2.0
꧁☬✞『NX』ℑR ✞☬꧂ :
2026-10-31 16:28:13
1
kuku37244
kuku :
すごいですね!
2026-10-31 16:01:09
1
dalmat.10
Dalmat 10 :
2026-10-31 14:26:46
1
m9552416wms
LouTab_Use :
2026-10-31 14:22:44
1
alejojosetorres
NIRM*AO :
2026-10-31 14:38:07
1
grimhipster
Grimhipster :
nice
2026-10-31 15:29:25
1
doct906r
𝒾_𝒟𝑜𝒸𝓉0𝓇_𝒾 :
Алечка лучшая
2026-10-31 18:25:27
1
layan__487
LAYAN :
Peak
2026-10-31 13:09:23
1
magyar3233
Average WT player :
not ai slop so I support it
2026-10-31 12:33:44
1
emil4857
Emil :
peak
2026-10-31 11:47:11
1
king.tecno.spark3
Red magic 11 Pro 🇯🇵🇷🇺 :
2026-11-01 01:38:26
0
kr1t.metht13
ᚱᚢᚾᚾᚨᚲᚱᛁᛏ.×¹³ :
2026-11-01 07:05:22
1
To see more videos from user @urumaa0, please go to the Tikwm homepage.

Other Videos

YUNG NASA DULO | PINOY CAMPUS HORROR STORY May estudyanteng nakasubsob sa dulo ng library. Pero sa CCTV, walang tao sa mesa niya. Student assistant ako noon. Kapag closing, kasama sa trabaho ko ang mag-ikot sa mga mesa, magbalik ng mga librong iniwan, at tingnan kung may estudyante pang hindi nakakaalis. Karaniwan, may natutulog. May naka-earphones na hindi naririnig ang announcement. May nagmamadaling tapusin ang assignment bago magsara. Kaya noong makita ko siya, hindi ako nagtaka. Nasa pinakadulong mesa siya, sa likod ng mga bookshelf. Nakasubsob ang mukha sa magkapatong na braso. Nakalugay ang buhok sa ibabaw ng mesa. Tatlong beses ko siyang dinaanan habang nagliligpit. Hindi man lang nagbago ang puwesto niya. Noong una, hinayaan ko muna. May ilang minuto pa naman bago tuluyang magsara. Pero nang maibalik ko na ang mga libro at mapatay ang mga computer, siya na lang ang natitira. “Miss, magsasara na po.” Walang sagot. Hindi niya inangat ang ulo. Hindi rin gumalaw ang mga kamay niya. Akala ko mahimbing lang ang tulog. Nag-alangan akong kalabitin siya. Hindi ko siya kilala, at ayokong magulat siya na may nakatayong tao sa tabi niya. Kaya bumalik muna ako sa counter para tawagin ang librarian. “Ma’am, may natutulog pa po sa likod.” Tumingin siya sa monitor ng CCTV. Kitang-kita roon ang mahabang mesa sa dulo. Pati ang upuang kinauupuan ng estudyante, nasa frame. Walang tao. “Baka umalis na,” sabi niya. Napalingon ako sa pagitan ng mga bookshelf. Mula sa counter, tanaw ko pa rin ang ulo ng estudyante. Nandoon pa rin ang buhok sa ibabaw ng mesa. Nakasubsob pa rin siya sa mga braso niya. Tiningnan ko ulit ang monitor. Bakanteng mesa. Bakanteng upuan. Bumalik ang tingin ko sa likod. Nandoon pa rin siya. Hindi ko alam kung paano ko ipapaliwanag sa librarian ang nakikita ko. Itinuro ko na lang ang mesa at hinintay kong tumingin siya sa direksiyong iyon. Sumama siya sa akin. Habang papalapit kami, natatakpan ng mga bookshelf ang mesa. Ilang hakbang lang ang hindi ko siya nakita. Pero pagliko namin sa huling estante— wala na siya. Walang bag sa upuan. Walang librong nakabukas. Wala ring estudyanteng naglalakad papunta sa exit. Tiningnan ko ang ilalim ng mesa. Wala. Pero basa ang ibabaw nito. Hindi bilog na marka ng baso. Hindi rin ilang patak lang. May hugis ng dalawang brasong magkapatong. At sa gitna, kung saan kanina nakasubsob ang mukha niya, may basang marka rin. Kumuha ako ng pamunas. Gusto ko na lang matapos ang pagliligpit at makalabas ng library. Hindi ko na tinanong kung nakita rin ba ng librarian ang buhok sa pagitan ng mga bookshelf. Pinunasan ko ang mesa hanggang matuyo. Habang pinapatay niya ang ilaw, inayos ko ang upuan. Doon ko napansing may mali. Nasa huling slide ang nangyari nang subukan kong itulak iyon pabalik sa ilalim ng mesa. YUNG NASA DULO — isang kathang-isip na Pinoy horror story ng ManilaCreepypasta tungkol sa library, isang student assistant, at estudyanteng hindi makita sa CCTV. Walang tinutukoy na totoong paaralan o aktuwal na insidente. Kung ikaw, lalapitan mo pa ba ang nasa dulo? #ManilaCreepypasta #PinoyHorror #CampusHorror #nakakatakot  #HorrorStory
YUNG NASA DULO | PINOY CAMPUS HORROR STORY May estudyanteng nakasubsob sa dulo ng library. Pero sa CCTV, walang tao sa mesa niya. Student assistant ako noon. Kapag closing, kasama sa trabaho ko ang mag-ikot sa mga mesa, magbalik ng mga librong iniwan, at tingnan kung may estudyante pang hindi nakakaalis. Karaniwan, may natutulog. May naka-earphones na hindi naririnig ang announcement. May nagmamadaling tapusin ang assignment bago magsara. Kaya noong makita ko siya, hindi ako nagtaka. Nasa pinakadulong mesa siya, sa likod ng mga bookshelf. Nakasubsob ang mukha sa magkapatong na braso. Nakalugay ang buhok sa ibabaw ng mesa. Tatlong beses ko siyang dinaanan habang nagliligpit. Hindi man lang nagbago ang puwesto niya. Noong una, hinayaan ko muna. May ilang minuto pa naman bago tuluyang magsara. Pero nang maibalik ko na ang mga libro at mapatay ang mga computer, siya na lang ang natitira. “Miss, magsasara na po.” Walang sagot. Hindi niya inangat ang ulo. Hindi rin gumalaw ang mga kamay niya. Akala ko mahimbing lang ang tulog. Nag-alangan akong kalabitin siya. Hindi ko siya kilala, at ayokong magulat siya na may nakatayong tao sa tabi niya. Kaya bumalik muna ako sa counter para tawagin ang librarian. “Ma’am, may natutulog pa po sa likod.” Tumingin siya sa monitor ng CCTV. Kitang-kita roon ang mahabang mesa sa dulo. Pati ang upuang kinauupuan ng estudyante, nasa frame. Walang tao. “Baka umalis na,” sabi niya. Napalingon ako sa pagitan ng mga bookshelf. Mula sa counter, tanaw ko pa rin ang ulo ng estudyante. Nandoon pa rin ang buhok sa ibabaw ng mesa. Nakasubsob pa rin siya sa mga braso niya. Tiningnan ko ulit ang monitor. Bakanteng mesa. Bakanteng upuan. Bumalik ang tingin ko sa likod. Nandoon pa rin siya. Hindi ko alam kung paano ko ipapaliwanag sa librarian ang nakikita ko. Itinuro ko na lang ang mesa at hinintay kong tumingin siya sa direksiyong iyon. Sumama siya sa akin. Habang papalapit kami, natatakpan ng mga bookshelf ang mesa. Ilang hakbang lang ang hindi ko siya nakita. Pero pagliko namin sa huling estante— wala na siya. Walang bag sa upuan. Walang librong nakabukas. Wala ring estudyanteng naglalakad papunta sa exit. Tiningnan ko ang ilalim ng mesa. Wala. Pero basa ang ibabaw nito. Hindi bilog na marka ng baso. Hindi rin ilang patak lang. May hugis ng dalawang brasong magkapatong. At sa gitna, kung saan kanina nakasubsob ang mukha niya, may basang marka rin. Kumuha ako ng pamunas. Gusto ko na lang matapos ang pagliligpit at makalabas ng library. Hindi ko na tinanong kung nakita rin ba ng librarian ang buhok sa pagitan ng mga bookshelf. Pinunasan ko ang mesa hanggang matuyo. Habang pinapatay niya ang ilaw, inayos ko ang upuan. Doon ko napansing may mali. Nasa huling slide ang nangyari nang subukan kong itulak iyon pabalik sa ilalim ng mesa. YUNG NASA DULO — isang kathang-isip na Pinoy horror story ng ManilaCreepypasta tungkol sa library, isang student assistant, at estudyanteng hindi makita sa CCTV. Walang tinutukoy na totoong paaralan o aktuwal na insidente. Kung ikaw, lalapitan mo pa ba ang nasa dulo? #ManilaCreepypasta #PinoyHorror #CampusHorror #nakakatakot #HorrorStory

About